Ruggero Leoncavallo
che inebria conquide le fibre del core! die het hart tot in elke vezel bedwelmt en verovert!
È un brivido arcan! Er gaat een geheimzinnige huivering door je heen
Se porge la man! als ze je haar hand toesteekt!
E baldi si destano i sogni d'amor! en overmoedige dromen van liefde worden wakker!
Soavi misteri Zoete geheimen
Han gli occhi severi liggen in die strenge ogen
E par che dischiudan del cielo il confine... en het is alsof ze de grens van de hemel openen...
E l'anima oblia En de ziel vergeet,
Per dolce malia zo zoet betoverd,
Al suon di sua voce, la vita, il destin! bij de klank van haar stem het leven en het lot!
Pur belle cotanto Hoe mooi ze ook zijn,
ci passan d'accanto de vrouwen die aan ons voorbijgaan,
Ma è lei che 'l destino c'impone adorar! zij is het die we van het lot moeten aanbidden!
Chi folle d'amore Wie haar, gek van liefde,
La strinse sul core ooit tegen zijn hart heeft gedrukt,
A lei sempre vinto dovrà ritornar! komt verslagen altijd weer bij haar terug!
È l'ebbro vicin Hij is de dronkaard naast
Al nappo di vin. de beker wijn.
Se fugge lontano resister potrà! Vlucht hij ver weg, dan houdt hij het vol!
Se il nappo egli tocca, Raakt hij de beker aan,
se il porta alla bocca, zet hij hem aan de mond,
sin l'ultima goccia del nappo berrà! dan drinkt hij hem leeg tot de laatste druppel!