Jules Massenet
En mon âme... un coupable désir est-il jamais entré? Is er ooit een schuldig verlangen in mijn ziel binnengedrongen?
Oui je mentais! je mentais! Ô Dieu! souffrir sans cesse... Ja, ik loog! Ik loog! O God! eindeloos lijden...
ou bien toujours mentir! of anders eeuwig liegen!
C'est trop de honte et de faiblesse! Je dois, je veux partir! Dit is te veel schande en zwakte! Ik moet, ik wil weggaan!
Partir? Non! je ne veux que me rapprocher d'elle! Weggaan? Nee! Ik wil alleen maar dichter bij haar komen!
Comme on trouve en priant une force nouvelle! Hoe men in het gebed nieuwe kracht vindt!
Charlotte Charlotte
Vous venez aussi chez le Pasteur? Komt u ook naar de pastoor?
A quoi bon? pour vous voir toujours auprès d'un autre! Waartoe? Slechts om u altijd naast een ander te zien!
Ah! qu'il est loin ce jour plein d'intime douceur... Ach, hoe ver weg is die dag van innige tederheid...
Où mon regard a rencontré le vôtre pour la première fois! toen mijn blik de uwe voor het eerst ontmoette!
Où nous sommes tous deux demeurés si longtemps, tout près... toen wij beiden zo lang, zo dicht bijeen bleven...
sans nous rien dire... zonder een woord tegen elkaar te zeggen...
Cependant que tombait des cieux terwijl uit de hemel neerdaalde
un suprême rayon qui semblait un sourire... een laatste lichtstraal die op een glimlach leek...
sur notre émoi silencieux! over onze stille ontroering!
Albert m'aime, et je suis sa femme! Albert houdt van mij, en ik ben zijn vrouw!
Albert vous aime! Qui ne vous aimerait? Albert houdt van u! Wie zou niet van u houden?
Werther! Werther!
N'est-il donc pas d'autre femme ici-bas digne de votre amour... Is er dan geen andere vrouw op aarde uw liefde waardig...
et libre d'elle-même? Je ne m'appartiens plus... en vrij over zichzelf? Ik behoor mijzelf niet meer toe...
pourquoi donc m'aimez-vous? waarom houdt u dan van mij?
Eh! demandez aux fous d'où vient que leur raison s'égare? Ach! vraag de gekken waarom hun verstand op hol slaat?
Eh bien! puisqu'à jamais le destin nous sépare... Welnu! aangezien het lot ons voor altijd scheidt...
éloignez-vous! partez! partez! ga bij mij weg! vertrek! vertrek!
Ah! quel mot ai-je entendu? Ach! welk woord heb ik gehoord?
Celui qu'il faut de moi que l'on entende! Het woord dat men uit mijn mond moet horen!
Et qui donc le commande? En wie gebiedt dat dan?
Le devoir! De plicht!
L'absence rend parfois la douleur moins amère... Afwezigheid maakt het verdriet soms minder bitter...
Ah! me donner l'oubli n'est pas en son pouvoir! Ach! mij vergetelheid schenken ligt niet in haar macht!
Pourquoi l'oubli? Pensez à Charlotte au contraire, pensez... Waarom vergeten? Denk juist aan Charlotte, denk...
à son repos; soyez fort... soyez bon. aan haar rust; wees sterk... wees goed.
Oui! j'ai pour seul désir que vous soyez heureuse! Ja! mijn enige wens is dat u gelukkig bent!
Mais ne plus vous revoir... c'est impossible! non! Maar u nooit meer zien... dat is onmogelijk! nee!
Ami, je ne suis pas à ce point rigoureuse... Vriend, zo streng ben ik niet...
et ne saurais vouloir un exil éternel... en zou u geen eeuwige ballingschap kunnen toewensen...
vous reviendrez... bientôt... tenez... à la Noël! U komt terug... gauw... kijk... met Kerstmis!
Charlotte! Charlotte!
A la Noël! Met Kerstmis!