Leoš Janáček
Causa Gregor Prus. De zaak Gregor Prus.
G-G-R - Tady. G-G-R — hier is het.
Causa Gregor… De zaak Gregor…
Koukej! Tady už dodělala. Kijk nou toch! Die is alweer stuk.
Ach je! Ach bože! Ach heden! Ach hemel!
Osmnáct set dvacet sedm, Achttien zevenentwintig,
dva a třicet, tweeëndertig,
čtyřicet, čtyřicet sedm, veertig, zevenenveertig,
za pár let jsme mohli mít stoleté jubileum: Over een paar jaar hadden we het eeuwfeest kunnen vieren:
Causa Gregor-Prus. De zaak Gregor-Prus.
Ahí! Nic netrvá věčně! Ach! Niets duurt eeuwig!
Vanitas… popel a prach! Vanitas… as en stof!
To se ví! Stará šlechta! Natuurlijk! Oude adel!
Jaký by ne! Baron Prus! Natuurlijk! Baron Prus!
Soudí se o sto let, špinavec! Al honderd jaar aan het procederen, die smeerlap!
Citoyens! Občane! Citoyens! Burger!
Strpíte nadále, Zult u nog langer dulden,
aby tento stav, dat deze toestand,
jenž děkuje za výsady jen tiranii… die zijn privileges alleen aan tirannie te danken heeft…
Občane Marate! Burger Marat!
Ach-ich! To není Marat. Ach nee! Dat is Marat niet.
To je Danton, Dat is Danton,
řeč z 23, října 1792. een toespraak van 23 oktober 1792.
Prosím tisíckrát za odpuštění. Duizendmaal excuus, alstublieft.
Doktora tu není? Is de dokter er niet?
Dosud se nevrátil. Hij is nog niet terug.
A rozsudek? Stojí špatně? Jsem ztracen? En het vonnis? Staat het er slecht voor? Ben ik verloren?
Nemohu sloužit. Ik kan u niet van dienst zijn.
Nevím, starý je od rána u soudu. Ik weet het niet, de ouwe zit al sinds de ochtend bij de rechtbank.
Zatelefonujte tam. Bel er dan naartoe.
Prosím hned. Meteen, alstublieft.
Haló! Doktor Kolenatý. Hallo! Dokter Kolenatý.
Již odešel? Tak děkuju. Al weg? Nou, bedankt.
Již odešel. Hij is al weg.
A rozsudek? En het vonnis?
Nemohu sloužit. Ik kan u niet van dienst zijn.
Když já si vzpomenu, Als ik terugdenk,
že třicet let dat we dertig jaar lang
jsme drželi ten proces – die zaak hebben gevoerd —
A vy hned k nejvyššímu soudu! En u meteen naar het hooggerechtshof!
Takhle zabít stoletou památku. Om zo een eeuwenoud monument om zeep te helpen.
Nežvaňte, Vítku. Zeur niet, Vítek.
Já to chci konečně vyhrát! Ik wil het eindelijk winnen!
Nebo prohrát. Of verliezen.
A prohrajem-li, pak - En als we verliezen, dan —
Pak se zastřelte. Dan schiet u zichzelf maar dood.
Zrovna to tak říkal váš otec. Dat zei uw vader ook altijd.
Však se zastřelil. Maar hij heeft zich wel doodgeschoten.
Pro dluhy á konto dědictví. Voor schulden, à conto van de erfenis.
Mlčte, prosím vás! Houd toch uw mond, alstublieft!