Nikolai Rimsky-Korsakov
Так вот какое горе послал господь мне за грехи. Dit dus is het verdriet dat de Heer mij voor mijn zonden heeft gezonden.
Не думал, не гадал я: Nooit had ik gedacht of vermoed:
Дочь царевна, я сам боярин, mijn dochter een tsarenbruid, ikzelf een bojaar,
Сыновья бояре; чего ж ещё? mijn zonen bojaren; wat zou je nog meer wensen?
Во сне-то даже счастье, Zelfs in een droom zo'n geluk,
Счастье такое не приснится никому. zulk geluk dat niemand het zou durven dromen.
А тут иное! En nu is het anders!
Где б веселиться, а ты горюй, Waar men zou moeten juichen, treur je in plaats daarvan,
На дочь свою, бедняжку, глядя, kijkend naar je eigen arme dochter,
И сердце надрывай, помочь не зная чем. en breek je je hart, niet wetend hoe te helpen.