Nikolai Rimsky-Korsakov
Град великий днесь паки восста! De grote stad is heden opnieuw verrezen!
Где же он, богатырь молодой, Waar is hij, de jonge held,
Кем сражён чародей вековой? door wie de eeuwenoude tovenaar werd geveld?
Уж давно столь желанный приход Reeds lang heeft deze zo verlangde komst
Мудро нам предсказал звездочёт. de sterrenwichelaar ons wijs voorspeld.
Он уж здесь; мы навстречу пойдём, Hij is hier; laten wij hem tegemoet gaan,
Князя днесь мы к стопам припадём. en heden neervallen aan de voeten van de vorst.
Красота, лепота в граде сем, Schoonheid en pracht vervullen deze stad,
Полнота, изобилье во всём, overvloed en weelde in alles,
Без палат здесь в избах не живут. hier woont niemand in een hut zonder zalen.
Всяк богат, все торговлю ведут. Allen zijn rijk, allen drijven handel.
Здешний люд сам не сеет хлебов, Het volk hier zaait zelf geen graan,
А везут хлеб с чужих берегов. maar halen hun brood van vreemde kusten.
Князю честь все войска отдают, Alle troepen bewijzen de vorst eer,
И не счесть весь ликующий люд. en het juichende volk is niet te tellen.
Ты внемли величающих вас, Schenk gehoor aan wie u verheerlijken,
То земли призывающий глас. het is de roepende stem van heel het land.
О, Гвидон, о, Гвидон, O Gvidon, o Gvidon,
Будь над нами главой, wees ons hoofd en heer,
И на трон, и на трон en op de troon, op de troon
Сядь под шапкой княжой! neem plaats onder de vorstenkroon!
Что, родная, что ты скажешь? Wel, lieve moeder, wat zeg je?
Шапку брать, аль нет прикажешь? Gebied je mij de kroon te nemen of niet?
Шапка, сын, тебе к лицу. De kroon staat je goed, mijn zoon.
Надевай, идём к дворцу! Zet hem op, laten we naar het paleis gaan!
С разрешения царицы Met verlof van de tsarina,
Я, в виду своей столицы, bestijg ik, voor het oog van mijn hoofdstad,
Восхожу на княжий трон, de vorstentroon,
Нарекаясь: князь Гвидон. en noem mij voortaan: vorst Gvidon.
Буди славен во веки веков Wees verheerlijkt tot in alle eeuwen,
От волшебных избавльший оков. gij die ons van de boeien der toverij verloste.
В почесть вам веют сотни знамён, U ter ere wapperen honderden vaandels,
По церквам колокольный трезвон; uit alle kerken het luiden der klokken;
Пышный двор в колымагах златых, het luisterrijke hof in gouden koetsen,
Певчий хор славословит святых. het zangkoor verheerlijkt de heiligen.
Звездочёт с тайной книгой в руках: De sterrenwichelaar, met zijn geheime boek:
Звёздный ход вам сулит много благ. de loop der sterren belooft u veel zegen.
К вам сердца льнут, любовью горя; Harten hechten zich aan u, gloeiend van liefde;
Без конца счастья даст вам заря. de dageraad zal u geluk zonder eind schenken.
И младых просвещенья цветов, en van de jonge bloemen der verlichting,
И златых трудолюбья плодов. en van de gouden vruchten der vlijt.
По волнам выносить глад и зной Honger en hitte verduren op de golven,
Полно вам, ждёт вас жребий иной. genoeg daarvan, een ander lot wacht u nu.
Мир любя, мы под стягом святым De vrede liefhebbend, onder het heilige vaandel
За себя при нужде постоим. zullen wij in nood voor onszelf opkomen.
Но стократ, но стократ выше ум украшать, Maar honderdmaal verhevener is het de geest te sieren,
Дивный клад для души умножать. de wonderbare schat van de ziel te vermeerderen.
Собирать, собирать просвещенья цветы, Te plukken, te plukken de bloemen der verlichting,
Пожинать, пожинать трудолюбья плоды. te oogsten, te oogsten de vruchten der vlijt.
Много лет! Много лет! Vele jaren! Vele jaren!
Много лет, тебе, славный наш князь! Vele jaren voor u, onze roemrijke vorst!
Много лет, о, счастливая мать! Vele jaren, o gelukkige moeder!
Много лет! Много лет, много лет!... Vele jaren! Vele jaren, vele jaren!...
Много лет! Vele jaren!