Nikolai Rimsky-Korsakov
Будь здорова, птица Лебедь! Wees gegroet, vogel Zwaan!
Было б коршунов хоть девять, Waren er zelfs negen van die wouwen geweest,
Всех на месте б положил, ik had ze allemaal ter plekke geveld,
Не гляди, что мало жил. let er niet op dat ik nog jong ben.
Вот неслыханное диво! Wat een ongehoord wonder!
Птичьи в горле переливы, Vogelachtige trillers in haar keel,
Птица станом и пером een vogel in gestalte en in veren,
Молвит русским языком. toch spreekt zij de Russische taal.
Поздно. Волны задремали. Het is laat. De golven zijn ingesluimerd.
Мы с тобою так устали. Jij en ik zijn zo moe.
Ляг, сынок, я посижу Ga liggen, mijn zoon, ik zal hier zitten
И головку подержу. en je hoofdje vasthouden.
Спи, мой сын, зажмуря глазки, Slaap, mijn zoon, met je oogjes dicht,
Спи под материны ласки. slaap onder moeders liefkozingen.
Спи, спи. Slaap, slaap.
А за что отец, спрошу я, En waarom, zo vraag ik, heeft vader
Нам придумал казнь такую? zo'n straf voor ons bedacht?
Мой Салтан, царь возлюбленный, Mijn Saltan, mijn geliefde tsaar,
Мне, супруге загубленной, aan mij, je vernietigde gemalin,
Дай ответ, дай ответ. geef antwoord, geef antwoord.
Уж как царь жену любил, O, hoe de tsaar zijn vrouw beminde,
На руках её носил; hij droeg haar op zijn armen;
Целых долгих три недели Drie volle, lange weken lang
Миловались мы сидели. zaten wij samen, teder verliefd.
Вдруг нагрянула война, Plotseling brak er oorlog uit,
И осталась я одна. en ik bleef geheel alleen achter.
Солнце скрылося ясное, De heldere zon verborg zich,
Стало время ненастное, een tijd van noodweer brak aan,
Где ж ты, свет, где ж ты, свет? Waar ben je, mijn licht, waar ben je?
Знать, меня оклеветали, Het lijkt dat ze mij belasterd hebben,
Иль его околдовали, of dat ze hem hebben betoverd,
Только царь прислал приказ maar de tsaar zond een bevel
В бочке бросить в море нас. om ons in een vat in zee te werpen.
Быть сперва приголубленной, Eerst gekoesterd te zijn,
После им же загубленной, en daarna door hem vernietigd,
Горше нет, горше нет! niets is bitterder, niets!
Мой сыночек уж не слышит Mijn zoontje hoort niet meer
Мамы. Спит, так ровно дышит. zijn moeder. Hij slaapt, zo rustig ademend.
Мама, мама! Mama, mama!
Что с тобой? Wat is er met je?
Город крепкий и большой, Een stad, sterk en groot,
Стены с частыми зубцами! muren met dichte kantelen!
Глянь: за белыми стенами Kijk: achter de witte muren
Блещут маковки церквей blinken de koepels van kerken
И святых монастырей. en van heilige kloosters.
Не пойти ли нам ко граду? Zullen we niet naar de stad gaan?
Что тут думать! За ограду! Wat valt er te denken! Naar binnen de muur!
Эко диво! Wat een wonder!
Вижу я: Ik zie:
Лебедь тешится моя. mijn Zwaan vermaakt zich.
Вознесите хвалу, вся земля: Hef uw lofzang aan, heel de aarde:
Милость божия нам воссия, Gods genade is over ons opgegaan,
День стократ вожделенный наста, de honderdvoudig verlangde dag is gekomen,