Nikolai Rimsky-Korsakov
Листья сладко шелестят, de bladeren ruisen lieflijk,
Птички певчие свистят. de zangvogels fluiten.
Ночь полна красою новой, De nacht is vervuld van een nieuwe schoonheid,
Дух идёт от лип медовый. een honingzoete geur stijgt op van de linden.
Как хорош ты, божий свет! Wat ben je schoon, Gods wereld!
Жаль, что милой близко нет. Jammer dat mijn liefste niet dichtbij is.
Где её приют счастливый? Waar is haar gelukkige toevlucht?
К ней любовью прихотливой, Met een grillige liefde voor haar,
Хоть не видел, всё равно, al heb ik haar nooit gezien, toch,
Разгорелся я давно. ben ik al lang in vuur en vlam.
Позову я Лебедь-птицу; Ik zal de Zwaan-vogel roepen;
Пусть диковинку девицу laat ze mij die wonderlijke jonkvrouw
Мне покажет нынче в ночь. deze nacht nog tonen.
Лебедь! Лебедь! Ждать не в мочь. Zwaan! Zwaan! Ik kan niet langer wachten.