Nikolai Rimsky-Korsakov
Остров пуст и дик, мой сын, Het eiland is leeg en woest, mijn zoon,
Лишь дубок растёт один. slechts één eikje groeit er, alleen.
Улыбается нам солнце, De zon glimlacht naar ons,
Точно бог глядит в оконце, alsof God door een venstertje kijkt,
Море тихо шелестит, de zee ruist zachtjes,
Ветер травкой шевелит. de wind beweegt door het gras.
Ох, сторонушка чужая, Och, dit vreemde, verre land,
Вся слезами политая, geheel met tranen begoten,
Странных ты прими и встреть, ontvang en verwelkom de zwervers,
Ох, не дай нам умереть! och, laat ons niet sterven!
Что за прелесть цветик скромный, Wat een lieflijkheid, dit bescheiden bloempje,
Видом тёмный, духом томный! donker van kleur en smachtend van geest!
"Душкой маткиной", сынок, "Moeders lieveling," mijn zoon,
Называют тот цветок. zo noemen ze die bloem.
Ой, вы, цветики степные, O jullie, bloempjes van de steppe,
Травы, соком наливные, grassen, vol van sap,
Вы мне будете отсель jullie zijn voortaan voor mij
Молодецкая постель! een dapper heldenbed!
Не видать утех приятных, Geen aangename geneugten te zien,
Нет ни пряников печатных, geen bedrukte peperkoeken,
Ни одёжи меховой, geen bont gevoerde kleding,
Ни постели пуховой. geen donzen bed om op te rusten.
Мама, взглянь: цветы живые, Mama, kijk: de bloemen leven,
Все кружатся как шальные! ze tollen allemaal als bezeten!
То порхают мотыльки, Dat zijn vlinders die fladderen,
Божьей ризы лоскутки. stukjes van Gods eigen gewaad.
Ах вы, крылышки цветные, Ach jullie, gekleurde vleugeltjes,
Словно кистью расписные! als met een penseel beschilderd!
Я шутить-то не люблю, Ik houd niet van geintjes,
Разом всех переловлю. ik vang ze in één keer allemaal.
За собой вины не знаем, Wij weten van geen schuld bij onszelf,
На тя, боже, уповаем. op U, o God, vertrouwen wij.
Ты сиротку сохрани, Bescherm het weeskind,
Напои и накорми! geef het te drinken en te eten!
То-то будет жизнь на воле, Wat een leven wordt dit, in de vrije lucht,
Целый день в широком поле, de hele dag in het weidse veld,
Море синее кругом, de blauwe zee rondom,
Дуб зелёный над холмом. een groene eik boven de heuvel.
Знаешь, мама, бог-то бог, Weet je, mama, God is God,
Только будь и сам не плох. maar zorg dat je zelf ook niet slecht bent.
Думать нечего, коль ужин Niets te overpeinzen, want een avondmaal
Перед сном с дороги нужен. is nodig voor het slapen, na de reis.
Видишь тот у дуба сук? Zie je daar die tak aan de eik?
Славный будет крепкий лук. Dat wordt een prachtige, stevige boog.
Что ж надеть на лук дубовый? En wat span ik op de eiken boog?
Да, с креста шнурок шелковый. Ja, het zijden koord van mijn kruis.
Где бы стрелку мне достать? En waar haal ik een pijl vandaan?
Надо тросточку сломать. Ik moet een rietstengeltje breken.
А теперь на край долины, En nu, naar de rand van het dal,
У моря искать дичины! bij de zee, om wild te jagen!
А! a! a! a! Ah! ah! ah! ah!