Arthur Sullivan
It's quite honorary het is alleen een eretitel,
The trade that we ply. het vak dat we uitoefenen.
For gallantry noted Al bekend om onze hoffelijkheid
Since we were short-coated, sinds we in kinderkleertjes liepen,
To beauty devoted, aan de schoonheid toegewijd,
Are Giuseppe and I; zijn Giuseppe en ik.
Are Marco and I; zijn Marco en ik.
When morning is breaking, Als de ochtend aanbreekt,
Our couches forsaking, verlaten wij ons bed
To greet their awaking en om hun ontwaken te begroeten
With carols we come. komen we met liederen.
At summer day's nooning, Op het middaguur van een zomerdag,
When weary lagooning, als we moe zijn van het varen op de lagune,
Our mandolins tuning, stemmen we onze mandolines
We lazily thrum. en tokkelen we loom.
When vespers are ringing, Als de vesperklokken luiden,
To hope ever clinging, nog altijd vol hoop,
With songs of our singing houden wij met onze liederen
A vigil we keep, de wacht.
When daylight is fading, Als het daglicht verdwijnt,
Enwrapt in night's shading, gehuld in het duister van de nacht,
With soft serenading zingen we hen met zachte serenades
We sing them to sleep. in slaap.
We're called gondolieri, Ze noemen ons gondeliers,
But that's a vagary. maar dat is een gril.