Arthur Sullivan
May join in temporary tether, zich even mogen verbinden,
Though Fate apart should rudely tear them. ook al rukt het Lot ze ruw uiteen.
Necessity, Invention's mother, De nood, die ons vindingrijk maakt,
Compelled me to a course of feigning— dwong me tot veinzen;
But, left alone with one another, maar nu we samen alleen zijn,
I will atone for my disdaining! maak ik mijn minachting goed!
Ah, well-beloved, Ach, mijn geliefde,
Mine angry frown mijn boze frons
Is but a gown is maar een gewaad
That serves to dress dat moet dienen
My gentleness! om mijn tederheid te hullen!
Ah, well-beloved, Ach, mijn geliefde,
Thy cold disdain, jouw koele minachting
It gives no pain— doet me geen pijn;
'Tis mercy, played het is goedheid, opgevoerd
In masquerade! in vermomming!