Nikolai Rimsky-Korsakov
То хрустальный на облаке стал теремок, Nu wordt het op een wolk een kristallen torentje,
И мне видны сквозь лед светозарных досок en door het ijs van zijn stralende planken zie ik
Небеса и равнина морская… de hemelen en de vlakte van de zee...
То меж древ кипарисных белеется храм, Dan weer schemert tussen de cipressen een tempel wit,
И сама я сижу на престоле; en zelf zit ik op de troon;
Предо мною курится столбом фимиам… voor mij stijgt de wierook op in een zuil...
Никого нет кругом, но послушно все там Niemand is in de buurt, en toch gehoorzaamt daar alles
Моей прихоти резвой и воле. aan mijn dartele gril en wil.
Не успею подумать, причалит ладья, Nog voor ik het bedenk legt een boot aan,
Остров смех молодой наполняет; jong gelach vult het eiland;
Веселюсь и пою среди юношей я… ik vier feest en zing tussen de jongelingen...
Но то тень лишь одна, то игрушка моя: Maar het is slechts een schim, slechts mijn speeltje:
Отвернуся и всё исчезает. ik keer me af en alles verdwijnt.
Я тоскую одна на том острове грез, Ik treur alleen op dat eiland der dromen,
Плачем глазки свои утруждаю vermoei mijn ogen met wenen,
И, чтоб сохли скорей капли пролитых слез, en, opdat de vergoten tranen sneller opdrogen,
Лепестками пахучими царственных роз bestrooi ik met de geurige blaadjes van vorstelijke rozen
В теремах своих пол посыпаю. de vloer van mijn vertrekken.
Ах, зачем и вспоминать. Ach, waarom er nog aan denken.
Даром рану растравлять! Voor niets de wond weer openrijten!
Беспредельно это горе, Grenzeloos is dit verdriet,
Как простор на синем море. als de wijdte op de diepblauwe zee.
Нет! возьми ты жизнь мою Nee! neem mij het leven
Иль убей тоску-змею: of dood deze slang van smart:
С нею мыкаться довольно! ik heb er genoeg mee geleden!
Душно! тесно! тяжко! больно! Het is benauwd! beklemmend! drukkend! pijnlijk!