Nikolai Rimsky-Korsakov
Мой край родной ты посетило, heb je mijn geboorteland bezocht,
Отчизну сказочной мечты? het vaderland van mijn sprookjesdroom?
Все так же ль там сияют розы Stralen de rozen er nog altijd
И лилий огненных кусты? en de struiken vol vurige lelies?
И бирюзовые стрекозы En kussen de turkooizen libellen
Лобзают пышные листы? nog steeds de weelderige bladeren?
И ввечеру у водоема En 's avonds, bij de vijver,
В несмелых песнях дев и жен in de schuchtere liederen van meisjes en vrouwen,
Все та же ль дивная истома, is daar nog altijd die wonderlijke loomheid,
Любви запретной страстный сон? de hartstochtelijke droom van verboden liefde?
Все так же ль дорог гость случайный? Is de toevallig gekomen gast nog even welkom?
Ему готовы и дары, Voor hem liggen geschenken klaar,
И скромный пир, и взгляд потайный een bescheiden maal en een steelse blik
Сквозь ткань ревнивую чадры, door de jaloerse stof van de sluier,
Сквозь ткань ревнивую чадры? door de jaloerse stof van de sluier?
А ночь сгустится голубая, En als de blauwe nacht dichter wordt,
К нему, забыв и стыд и страх, haast zich dan, schaamte en angst vergetend,
Спешит хозяйка молодая de jonge gastvrouw naar hem toe
С признаньем сладостным в устах? met een zoete bekentenis op de lippen?