Anton Rubinstein
Твоя слеза на труп безгласный Jouw traan zal op het stille lijk
Живой росой не упадет. niet als levende dauw vallen.
Он далеко, он не узнает, Hij is ver weg, hij zal het nooit weten,
Не оценит тоски твоей, noch peilen wat jou kwelt,
Небесный свет теперь ласкает Nu streelt het licht van de Heer
Бесплотный взор его очей. de onstoffelijke blik van zijn ogen.
Он слышит райские напевы, Hij hoort de zangen van het paradijs,
Райские напевы, de zangen van het paradijs,
Что жизни мелочные сны, Wat zijn de nietige dromen van het leven,
Что стон и слезы юной девы wat de zucht en de tranen van een jonge maagd
Для гостя райской стороны, voor een gast van het hemelse rijk,
Для гостя райской стороны. voor een gast van het hemelse rijk.
Тебя я, вольный сын эфира, En jou, ik, de vrije zoon van de ether,
Возьму в надзвездные края, zal ik naar de gewesten voorbij de sterren dragen,
И будешь ты царицей мира, en jij zult de koningin van de wereld zijn,
Подруга вечная моя, mijn eeuwige gezellin,
И будешь ты царицей мира, en jij zult de koningin van de wereld zijn,
Подруга вечная моя! mijn eeuwige gezellin!