Anton Rubinstein
Где ж он?.. Где ж он?.. Waar is hij?.. Waar is hij?..
Склоняся к изголовью, Voorovergebogen over mijn hoofdkussen,
он грустно на меня смотрел, keek hij droevig naar mij,
с такою искренней любовью, met zo'n oprechte liefde,
как будто обо мне жалел… alsof hij medelijden met mij had...
Дитя моё, что с тобой? Mijn kind, wat is er met je?
Что сталось с ней? Wat is er met haar gebeurd?
Что сталось с ней? Wat is er met haar gebeurd?
Красой блистая неземною, Stralend van onaardse schoonheid,
он здесь стоял! stond hij hier!
Скажи, кто? Zeg me, wie?
Ах, кабы я Ach, als ik toch
увидеть вновь могла тебя! jou nog eens kon zien!
Красой блистая неземною, Stralend van onaardse schoonheid,
он здесь стоял! stond hij hier!
Ах, кабы я Ach, als ik toch
увидеть вновь могла тебя! jou nog eens kon zien!
Её смутил тревожный сон. Een angstige droom heeft haar verontrust.
Бедная Тамара. Покою дайте ей. Arme Tamara. Laat haar met rust.
Рассудка что ль она лишилась? Is zij haar verstand verloren?
Да что с тобою совершилось, Maar wat is jou overkomen,
Тамара бедная моя? mijn arme Tamara?
Прочесть молитву над тобою Zal ik een gebed over je uitspreken,
иль окропить святой водою? of je met wijwater besprenkelen?
Бедная моя княжна, ах! Mijn arme prinses, ach!
Её смутил тревожный сон. Een angstige droom heeft haar verontrust.
Покою дайте ей, покою! Laat haar met rust, met rust!
Рассудка что ль она лишилась, Is zij haar verstand verloren,
бедная княжна? de arme prinses?
К тебе я стану прилетать, Ik zal naar je toe komen vliegen,
сны золотые навевать! om je gouden dromen in te blazen!
Вот опять! Это он, — слышите? Daar, weer! Het is hij, hoort u het?
Перенести не в силах я! Ik kan het niet langer verdragen!
Отец, спаси меня, отец, спаси меня! Vader, red mij, vader, red mij!
Тамара, успокойся! Tamara, kalmeer toch!
Бедная моя княжна! Mijn arme prinses!
Бедная княжна! Arme prinses!
Отец, отец, душа моя страдает. Vader, vader, mijn ziel lijdt.
Отец, отец мой, пощади меня, Vader, mijn vader, spaar mij,
отдай в священную обитель geef aan het heilige klooster
дочь безрассудную свою. uw onbezonnen dochter.
Что с тобой, Тамара? Wat is er, Tamara?
Что с тобой, дочь моя? Wat is er, mijn dochter?
Схоронить навек Voor eeuwig begraven,
в монастырских сводах, onder de gewelven van het klooster,
в монастырских сводах onder de gewelven van het klooster,
молодой свой век! haar eigen jonge jaren!
Там защитит меня спаситель, Daar zal de Verlosser mij beschermen,
пред ним тоску свою пролью. voor hem zal ik mijn verdriet uitstorten.
Время, время всё залечит. Tijd, tijd heelt alle wonden.
Не губи напрасно молодость свою Verspil je jeugd niet zomaar
и мою ты старость! en ook mijn oude dag niet!
Ты, дитя моё, неужели ж, Jij, mijn kind, kan het werkelijk zo zijn,
неужели ж кинуть хочешь ты отца? wil je werkelijk je vader verlaten?
Ты ль без сожаленья, Ben jij zonder medelijden,
ты ль без доброты? ben jij zonder goedheid?
Мне ведь утешенье Want mijn enige troost,
только есть, что ты! de enige die ik heb, ben jij!
На свете нет уж мне веселья… Er is voor mij geen vreugde meer in deze wereld...
Святыни миром осеня, Het heilige met mirre zalvend,
пусть примет сумрачная келья, moge de duistere kloostercel mij opnemen,
как гроб, заранее меня. als een graf, al bij voorbaat.
Отец, отец, свою Тамару пощади! Vader, vader, spaar uw Tamara!
Я плачу; видишь эти слёзы? Ik huil; zie je deze tranen?
Ужель, ужель не трогают они? Raken zij je werkelijk, werkelijk niet?
Я вяну, жертва злой отравы. Ik verwelk, slachtoffer van een wreed vergif.
Ах, я гибну, Ach, ik ga ten onder,
сжалься, сжалься надо мной! heb medelijden, heb medelijden met mij!
Князь Гудал, послушай слугу! Vorst Goedal, luister naar uw dienaar!
Пусть отмолит горе, выплачет тоску. Laat haar haar verdriet wegbidden, haar leed wegwenen.
Разреши — в обитель я её сведу. Sta het toe, en ik breng haar naar het klooster.
Отпусти её в обитель, Laat haar naar het klooster gaan,
пусть там отдохнёт! laat haar daar rust vinden!
Князю не могу уж боле я служить — Ik kan de vorst niet langer dienen,
буду я как око дочь твою хранить. ik zal uw dochter als mijn oogappel bewaken.
Пусть помолится, поплачет Laat haar bidden en wenen
да назад придёт! en dan weer terugkeren!
Дочь, ужель покинешь старика-отца? Dochter, kun je je oude vader werkelijk verlaten?
Долго ль до могилы? Heb ik nog lang tot aan het graf?
Пожалей, пожалей ты отца. Heb medelijden, heb medelijden met je vader.
Отпустить в обитель дочь я не могу. Ik kan mijn dochter niet naar het klooster laten gaan.
Нет, Нет, нет! Nee, nee, nee!
Пусти её, благослови её, Laat haar gaan, geef haar je zegen,
дай ей горе замолить. laat haar haar verdriet wegbidden.
Отпусти её в обитель, Laat haar naar het klooster gaan,
пусть там отдохнёт, laat haar daar rusten,
пусть там помолится, laat haar daar bidden,
пусть там поплачет. laat haar daar wenen.
Пускай там отдохнёт, laat haar daar rusten,
пускай помолится, laat haar bidden,
пускай поплачет, laat haar wenen,
пускай там отдохнёт. laat haar daar rusten.
Пусти её в священную обитель! Laat haar het heilige klooster binnengaan!
Ты пусти её, благослови её, Laat haar gaan, geef haar je zegen,
дай ей горе замолить. laat haar haar verdriet wegbidden.
Князь Гудал, послушай слугу: Vorst Goedal, luister naar uw dienaar:
разреши — в обитель я её сведу. sta het toe, en ik breng haar naar het klooster.
Пусть там помолится, Laat haar daar bidden,
пусть там поплачет, laat haar daar wenen,
пускай там отдохнёт, laat haar daar rusten,
пускай помолится, laat haar bidden,
пускай поплачет. laat haar wenen.
Пусти её, благослови её, Laat haar gaan, geef haar je zegen,
дай ей горе замолить. laat haar haar verdriet wegbidden.
Отпусти её в обитель, Laat haar naar het klooster gaan,
пусть там отдохнёт, laat haar daar rusten,
пусть там помолится, laat haar daar bidden,
пусть там поплачет. laat haar daar wenen.
Пускай там отдохнёт, laat haar daar rusten,
пускай помолится, laat haar bidden,
пускай поплачет, laat haar wenen,
пускай там отдохнет. laat haar daar rusten.
Пусти её в священную обитель! Laat haar het heilige klooster binnengaan!
Отпусти! Благослови! Ах! Laat mij gaan! Zegen mij! Ach!
Отпусти, отец, в обитель, Laat mij gaan, vader, naar het klooster,
не хочу я в свете жить. ik wil niet langer in de wereld leven.
Отпусти меня в обитель, Laat mij naar het klooster gaan,
не хочу я в свете жить. ik wil niet langer in de wereld leven.
Видишь, видишь скорбь мою? Zie je, zie je mijn verdriet?
Пощади, отец, пусти меня туда, Heb genade, vader, laat mij daarheen gaan,
пусти в священную обитель! laat mij het heilige klooster binnengaan!
Иди… Иди, дитя моё, Ga... Ga, mijn kind,
под божьей сенью отдохни. vind rust onder Gods bescherming.
Но помни, помни, что отец седой Maar denk eraan, denk eraan, dat je grijze vader
всё будет ждать тебя домой. altijd op je thuiskomst zal wachten.
И во сне покоя не найдёт, En zelfs in zijn slaap zal hij geen rust vinden,
пока тебя не обоймёт. tot hij je weer in zijn armen sluit.
Прости, прости, отец. Прощай! Vergeef me, vergeef me, vader. Vaarwel!
Помни, что отец седой Denk eraan dat je grijze vader
всё будет ждать тебя домой. altijd op je thuiskomst zal wachten.
Прощайте все, прощайте! Vaarwel allen, vaarwel!
Прощай, Тамара! Vaarwel, Tamara!
Прощайте, все! Прощай, отец! Vaarwel, allen! Vaarwel, vader!
Голубок мой отлетел, Mijn duifje is weggevlogen,
ясный сокол пал в бою… mijn heldere valk viel in de strijd...
Я теперь один сижу Nu zit ik hier helemaal alleen,
старым вороном в гнезде. als een oude raaf in zijn nest.
Ужель будешь жить ты, Zul je werkelijk blijven leven,
не отомстив за князя? zonder de vorst te wreken?
Правда… правда… Het is waar... het is waar...
Правда, дело, дело говорит он! Het is waar, hij heeft gelijk, hij spreekt verstandig!
Да, да! Ja, ja!
Кликни клич — соберутся удалые. Roep de strijdkreet, en de dapperen zullen samenkomen.
Кликни клич — соберутся удалые. Roep de strijdkreet, en de dapperen zullen samenkomen.
Да, да, мщенье, мщенье убийцам! Ja, ja, wraak, wraak op de moordenaars!
Кликнуть клич!.. De strijdkreet roepen!..
Нет, нет, не мне сидеть Nee, nee, het is niet aan mij om te zitten
вороном в гнезде! als een raaf in zijn nest!
Сам пойду на мщенье я. Ik zal zelf wraak gaan nemen.
За оружье! Te wapen!
Мщенье убийцам, Wraak op de moordenaars,
мщенье за князя! wraak voor de vorst!
В бой! Враги лихие долго не забудут нас, да! Ten strijde! Onze felle vijanden zullen ons niet snel vergeten, ja!
Оседлайте мне коня! Zadel mijn paard!
Все за мной! Allen, volg mij!
Мщу иль не вернусь живой. Ik neem wraak, of ik keer niet levend terug.
В бой! Ten strijde!
Тамара, за тебя я отомщу, да! Tamara, ik zal je wreken, ja!
За оружье поскорей! В бой, да, да! Te wapen, snel! Ten strijde, ja, ja!
Мщенье убийцам! Враги лихие Wraak op de moordenaars! Onze felle vijanden
долго не забудут нас. zullen ons niet snel vergeten.
В поход! Voorwaarts, ten strijde!
За оружье поскорей! Te wapen, snel!
Справим тризну, князь, твою. Wij zullen je dodenmaal houden, vorst.
За дитя своё отмщу, Ik zal mijn eigen kind wreken,
горы кровью обагрю! ik zal de bergen rood kleuren met bloed!
Все за мной! Allen, volg mij!
Мщу иль не вернусь живой. Ik neem wraak, of ik keer niet levend terug.
Справлю тризну, князь, твою, Ik zal je dodenmaal houden, vorst,
горы кровью обагрю! ik zal de bergen rood kleuren met bloed!
За дитя своё я мщу, Voor mijn eigen kind neem ik wraak,
горы кровью обагрю! ik zal de bergen rood kleuren met bloed!
Справим тризну, князь, твою. Wij zullen je dodenmaal houden, vorst.
За Тамару горы кровью обагрим! Voor Tamara zullen wij de bergen rood kleuren met bloed!
Смерть убийцам, смерть убийцам, Dood aan de moordenaars, dood aan de moordenaars,
ни пощады им, ни мир! geen genade voor hen, en geen vrede!
Поскорее, поскорее Snel, snel,
на кровавый выйдем пир! laten wij optrekken naar het bloedige feestmaal!
Мщенье, мщенье! Wraak, wraak!
На кровавый выйдем пир, да! Laten wij optrekken naar het bloedige feestmaal, ja!