Anton Rubinstein
Спит христианский мир. De christelijke wereld slaapt.
Пред крестным знаменем, Voor het kruisteken,
силой молитвенной, door de kracht van het gebed,
всё нечестивое прахом падёт! valt al het goddeloze tot stof uiteen!
Обитель спит. Het klooster slaapt.
Её окно одно ещё озарено. Haar venster alleen is nog verlicht.
И ждёт она, и ждёт давно. En zij wacht, en wacht al lang.
И я пришёл. En ik ben gekomen.
Но страшно мне войти в обитель, Maar ik ben bang het klooster binnen te gaan,
и на дне старинной раны, как змея, en op de bodem van een oude wonde, als een slang,
зашевелилась грусть моя. verroerde zich mijn weemoed.
И даже плакать мог бы я!.. Ik zou zelfs kunnen wenen!..
Лишь только я её увидел, Zodra ik haar zag,
как тайно вдруг возненавидел hoe ik heimelijk, plots, ben gaan haten
бессмертие и власть мою. mijn onsterfelijkheid en mijn macht.
Я позавидовал невольно Tegen mijn wil benijdde ik
неполной радости земной: de onvolmaakte aardse vreugde:
не жить, как ты, мне стало больно niet te leven zoals jij werd mij pijnlijk,
и страшно — розно жить с тобой… en vreselijk om gescheiden van jou te leven...
Да, я её люблю, Ja, ik heb haar lief,
я обновление найду!.. ik zal vernieuwing vinden!..
Чего же медлить… чего же медлить? Waarom dan dralen... waarom dan dralen?
Для добра открыт мой дух, Mijn geest staat open voor het goede,
и я войду! en ik zal binnengaan!
Дух беспокойный, дух порочный, Rusteloze geest, verdorven geest,
зачем ты здесь в поре полночной? waarom ben je hier in het middernachtelijk uur?
Твоих поклонников здесь нет. Jouw aanbidders zijn hier niet.
Она моя, — вот мой ответ! Zij is de mijne, dat is mijn antwoord!
Зло не дышало здесь доныне; Het kwaad heeft hier tot nu toe niet geademd;
к моей любви, к моей святыне naar mijn liefde, naar mijn heiligdom
не пролагай преступный след! baan geen misdadig spoor!
Раб неба, не гляди так грозно. Slaaf van de hemel, kijk niet zo dreigend.
Явился ты, защитник, поздно, Je bent verschenen, beschermer, te laat,
и ей, как мне, ты не судья. en over haar, zoals over mij, ben jij geen rechter.
Не приближайся ты к святыне, Nader het heiligdom niet,
не тронь обитель ты мою! raak dit klooster van mij niet aan!
Здесь больше нет твоей святыни, Hier is geen heiligdom van jou meer,
здесь я владею, я люблю! hier heers ik, hier heb ik lief!
До всего, что небу мило, Dat wat de hemel lief is,
не касайся ты, смотри! raak het niet aan, pas op!
Она моя! Zij is de mijne!