Jules Massenet
Thaïs! Soeur des Karites! Thaïs! Zuster van de Gratiën!
Rose d'Alexandrie! Roos van Alexandrië!
Belle silencieuse! Zwijgende schoonheid!
Thaïs! Tant désirée! Thaïs! Thaïs! Thaïs! Thaïs! Zo begeerd! Thaïs! Thaïs! Thaïs!
Chère Thaïs! Lieve Thaïs!
Hermodore! Aristobule! Callicrate! Dorion! Hermodorus! Aristobulus! Callicrates! Dorion!
Mes hôtes! Mes amis! Mijn gasten! Mijn vrienden!
Les Dieux soient avec vous! Mogen de goden met u zijn!
C'est Thaïs, l'idole fragile qui vient pour la dernière fois s'asseoir à la table fleurie. Demain, je ne serai pour toi plus rien qu'un nom. Dit is Thaïs, de breekbare afgod die voor het laatst aan de met bloemen versierde tafel komt zitten. Morgen zal ik niets meer voor je zijn dan een naam.
Nous nous sommes aimés une longue semaine... Wij hebben elkaar een lange week liefgehad...
Nous nous sommes aimés une longue semaine... Wij hebben elkaar een lange week liefgehad...
C'est beaucoup de constance et je ne me plains pas; et tu vas t'en aller... libre loin de mes bras... Dat is veel trouw, en ik klaag niet; en je zult weggaan... vrij, ver van mijn armen...
Libre... loin de tes bras... Vrij... ver van jouw armen...
Pour ce soir, sois joyeux, laissons s'épanouir les heures bien heureuses, et ne demandons rien, plus rien à cette nuit qu'un peu de folle ivresse et de divin oubli! Wees vanavond vrolijk, laat de zalige uren ontluiken, en laten we niets, niets meer van deze nacht vragen dan een beetje dolle roes en goddelijke vergetelheid!
Demain! Demain! Demain, je ne serai pour toi qu'un nom. Morgen! Morgen! Morgen zal ik voor je niets dan een naam zijn.
Ah! Demain! Je ne serai pour toi plus rien... qu'un nom! Ach! Morgen! Ik zal voor je niets meer zijn... dan een naam!
Quel est cet étranger dont le regard farouche s'attache ainsi sur moi? Wie is die vreemdeling wiens woeste blik zich zo op mij vasthecht?
Je ne l'ai jamais vu paraître en nos festins. D'où vient-il? Quel est-il? Ik heb hem nooit op onze feesten zien verschijnen. Waar komt hij vandaan? Wat is hij?
Un philosophe à l'âme rude! Un solitaire du désert! Een filosoof met een ruwe ziel! Een kluizenaar uit de woestijn!
Prends garde! Il est ici pour toi! Pas op! Hij is hier voor jou!
Qu'apporte-t-il? L'amour? Wat brengt hij? De liefde?
Nulle faiblesse humaine ne saurait amollir son coeur. Geen menselijke zwakte zou zijn hart kunnen vermurwen.
Il veut te convertir à sa sainte doctrine... Hij wil je tot zijn heilige leer bekeren...
Qu'enseigne-t-il? Wat onderwijst hij?
Le mépris de la chair, l'amour de la douleur, Verachting van het vlees, liefde voor het lijden,
L'austère pénitence! De strenge boetedoening!
Va... Passe ton chemin; je ne crois qu'à l'amour Ga... ga je weg; ik geloof alleen in de liefde
et nulle autre puissance ne pourrait rien sur moi! en geen andere macht zou iets over mij vermogen!
Ah! Ne blasphème pas! Non! Ne blasphème pas! Ach! Laster niet! Nee! Laster niet!
Qui te fait si sévère et pourquoi démens-tu la flamme de tes yeux? Wie maakt je zo streng, en waarom verloochen je de vlam in je ogen?
Quelle triste folie te fait manquer à ton destin? Welke trieste dwaasheid doet je je lot verzaken?
Homme fait pour aimer, quelle erreur est la tienne! Man, geschapen om lief te hebben, wat een dwaling is de jouwe!
Homme fait pour savoir, qui t'aveugle à ce point! Man, geschapen om te weten, wat verblindt je zo?
Tu n'as pas effleuré la coupe de la vie! Je hebt de beker van het leven niet eens beroerd!
Tu n'as pas épelé l'amoureuse sagesse! Je hebt de wijsheid van de liefde niet leren kennen!
Assieds-toi près de nous, couronne-toi de roses; Kom bij ons zitten, kroon je met rozen;
rien n'est vrai que d'aimer, tends les bras à l'amour! niets is waar dan liefhebben, strek je armen uit naar de liefde!
Assieds-toi près de nous, couronne-toi de roses; Kom bij ons zitten, kroon je met rozen;
rien n'est vrai que d'aimer, tends les bras à l'amour! niets is waar dan liefhebben, strek je armen uit naar de liefde!
Non! Non! Je hais vos fausses ivresses! Nee! Nee! Ik haat jullie valse roes!
Non! Ici, je me tais; mais j'irai, pécheresse, Nee! Hier zwijg ik; maar ik zal gaan, zondares,
j'irai dans ton palais te porter le salut, ik zal je paleis binnengaan om je het heil te brengen,
et je vaincrai l'enfer en triomphant de toi! en ik zal de hel overwinnen door over jou te zegevieren!
Assieds-toi près de nous, couronne-toi de roses; Kom bij ons zitten, kroon je met rozen;
rien n'est vrai que d'aimer, tends les bras à l'amour! niets is waar dan liefhebben, strek je armen uit naar de liefde!
J'irai dans ton palais! Ik zal je paleis binnengaan!
Couronne-toi de roses, rien n'est vrai que d'aimer! Kroon je met rozen, niets is waar dan liefhebben!
Tends les bras à l'amour! Strek je armen uit naar de liefde!
J'irai dans ton palais te porter le salut! Ik zal je paleis binnengaan om je het heil te brengen!
Ah! Ose venir, toi qui braves Vénus! Ach! Durf te komen, jij die Venus trotseert!
Ose venir, toi qui braves Vénus! Durf te komen, jij die Venus trotseert!