Giuseppe Verdi
O inferno! Amelia qui! L'ama il vegliardo!... O hel! Amelia hier! De grijsaard bemint haar!...
E il furor che m'accende En de woede die mij ontvlamt
m'è conteso sfogar!... Tu m'uccidesti mag ik niet uiten!... Gij hebt mij gedood
il padre... tu m'involi il mio tesoro... mijn vader... gij ontrooft mij mijn schat...
Trema, iniquo... già troppa era un'offesa, Beef, snoodaard... één belediging was al te veel,
doppia vendetta hai sul tuo capo accesa. een dubbele wraak hebt gij op uw hoofd ontstoken.
tutto il suo sangue spegnerne al zijn bloed zou de brand
l'incendio non potria; daarvan niet kunnen blussen;
s'ei mille vite avesse, Had hij duizend levens,
se mieterle potesse en kon mijn woede ze maaien
d'un colpo il mio furor, in één enkele slag,
non sarei sazio ancor. dan nog zou ik niet verzadigd zijn.
Che parlo!... ohimè!... deliro!... Wat zeg ik!... wee mij!... ik raaskal!...
piango!... pietà, gran dio, del mio martiro!... ik ween!... ontferming, grote God, over mijn kwelling!...
Pietoso cielo, rendila, Genadige hemel, geef haar terug,
rendila a questo core, geef haar terug aan dit hart,
pura siccome l'angelo rein als de engel
che veglia al suo pudore; die over haar reinheid waakt;
ma se una nube impura maar als een onreine wolk
tanto candor m'oscura, zoveel reinheid voor mij verduistert,
priva di sue virtù, beroofd van haar deugden,
ch'io non la vegga più. laat mij haar dan niet meer zien.