Giuseppe Verdi
m'insegue ancor... e l'aura ancor ne trema! achtervolgt mij nog... en de lucht beeft er nog van!
Vilipeso... reietto Gehoond... verstoten
dal senato e da Genova, qui vibro door de senaat en door Genua, hier werp ik
l'ultimo stral pria di fuggir, qui libro mijn laatste pijl voor ik vlucht; hier weeg ik
la sorte tua, doge, in quest'ansia estrema. jouw lot, doge, in deze uiterste angst.
Tu, che m'offendi e che mi devi il trono, Jij, die mij krenkt en mij de troon schuldig bent,
qui t'abbandono hier verlaat ik je
al tuo destino aan jouw lot
in questa ora fatale... in dit noodlottige uur...
Qui ti stillo una lenta, atra agonia... Hier distilleer ik voor jou een trage, zwarte doodsstrijd...
Là t'armo un assassino. Daar wapen ik een moordenaar tegen je.
Scelga morte sua via Laat de dood zijn eigen weg kiezen
fra il tosco ed il pugnale. tussen het gif en de dolk.