Camille Saint-Saëns
Mais, ô mon bien-aimé, pour mieux sécher mes pleurs, Maar, o mijn geliefde, om mijn tranen beter te drogen,
Que ta voix parle encore! laat jouw stem opnieuw spreken!
Dis-moi qu'à Dalila tu reviens pour jamais! Zeg me dat je voor altijd bij Dalila terugkeert!
Redis à ma tendresse Herhaal voor mijn tederheid
Les serments d'autrefois, ces serments que j'aimais! de eden van weleer, die eden die ik liefhad!
Ah! réponds à ma tendresse, Ach! beantwoord mijn tederheid,
Verse-moi, verse-moi l'ivresse! schenk mij, schenk mij de roes!
Réponds à ma tendresse. Beantwoord mijn tederheid.
Ah! verse-moi, verse-moi l'ivresse! Ach! schenk mij, schenk mij de roes!
Dalila! Dalila! je t'aime! Dalila! Dalila! ik hou van je!
Ainsi qu'on voit des blés les épis onduler Zoals men de aren van het koren ziet golven
Sous la brise légère, onder de lichte bries,
Ainsi frémit mon coeur, prêt à se consoler, zo trilt mijn hart, klaar om getroost te worden,
A ta voix qui m'est chère! door jouw stem die mij dierbaar is!
La flèche est moins rapide à porter le trépas De pijl brengt de dood minder snel
Que ne l'est ton amante à voler dans tes bras! dan jouw geliefde in jouw armen vliegt!
Ah! réponds à ma tendresse! Ach! beantwoord mijn tederheid!
Verse-moi, verse-moi l'ivresse! schenk mij, schenk mij de roes!
Par mes baisers je veux sécher tes larmes, Met mijn kussen wil ik jouw tranen drogen,
Et de ton coeur éloigner les alarmes! en de angsten uit jouw hart verdrijven!
Réponds à ma tendresse. Beantwoord mijn tederheid.
Ah! verse-moi, verse-moi l'ivresse! Ach! schenk mij, schenk mij de roes!
Dalila! Dalila! je t'aime! Dalila! Dalila! ik hou van je!
Mais! non! que dis-je? hélas! la triste Dalila Maar! nee! wat zeg ik? helaas! de droeve Dalila
Doute de tes paroles! twijfelt aan jouw woorden!
Egarant ma raison, Mijn verstand op een dwaalspoor brengend,
Tu me trompas déjà par des serments frivoles! je hebt me al bedrogen met lichtzinnige eden!
Quand pour toi j'ose oublier Dieu, Wanneer ik voor jou God durf te vergeten,
Sa gloire, mon peuple et mon voeu! zijn glorie, mijn volk en mijn gelofte!
Ce Dieu qui marqua ma naissance Deze God die mijn geboorte tekende
Du sceau divin de sa puissance! met het goddelijke zegel van zijn macht!
Eh bien! connais donc mon amour! Welnu! ken dan mijn liefde!
C'est ton Dieu même que j'envie! Het is jouw God zelf die ik benijd!
Ce Dieu qui te donna le jour, Deze God die jou het levenslicht gaf,
Ce Dieu qui consacra ta vie! deze God die jouw leven wijdde!
Le voeu qui t'enchaîne à ce Dieu De gelofte die jou aan deze God bindt
Et qui fait ton bras redoutable, en die jouw arm geducht maakt,
A mon amour fais-en l'aveu! beken het aan mijn liefde!
Chasse le doute qui m'accable! Verdrijf de twijfel die mij verplettert!
Dalila! que veux-tu de moi? Dalila! wat wil je van mij?
Crains que je ne doute de toi! Vrees dat ik aan jou ga twijfelen!
Si j'ai conservé ma puissance, Als ik mijn macht heb behouden,
Je veux l'essayer en ce jour. wil ik haar vandaag beproeven.
Je veux éprouver ton amour, ik wil jouw liefde beproeven,
En réclamant ta confiance! door jouw vertrouwen op te eisen!
Hélas! qu'importe à ton bonheur Helaas! wat doet het jouw geluk toe
Le lien sacré qui m'enchaîne, de heilige band die mij bindt,
Ce secret que garde mon coeur? dit geheim dat mijn hart bewaart?
Par cet aveu soulage ma douleur! Verlicht met deze bekentenis mijn smart!
Pour le ravir, ta force est vaine! Om het te ontrukken is jouw kracht vergeefs!
Oui! vain est mon pouvoir, Ja! vergeefs is mijn macht,
Car vaine est ta tendresse! want jouw tederheid is vergeefs!
Quand je veux le savoir, Wanneer ik het wil weten,
Ce secret qui me blesse, dit geheim dat mij wondt,
Dont je veux la moitié, waarvan ik de helft wil,
Oses-tu dans ton âme durf je dan in jouw ziel,
Sans honte et sans pitié, zonder schaamte en zonder mededogen,
M'accuser d'être infâme? mij ervan te beschuldigen verachtelijk te zijn?
D'une immense douleur Door een onmetelijke smart
Ma pauvre âme accablée smeekt mijn arme, verpletterde ziel
Implore le Seigneur de Heer
D'une voix désolée. met een troosteloze stem.
J'avais paré pour lui Ik had voor hem getooid
Ma jeunesse et mes charmes! mijn jeugd en mijn bekoorlijkheden!
Je n'ai plus aujourd'hui Ik heb vandaag niets meer
Qu'à répandre des larmes. dan tranen te vergieten.
Dieu tout-puissant, Almachtige God,
J'invoque ton appui! ik roep jouw bijstand aan!
Pour ces derniers adieux Voor dit laatste afscheid
Ma voix est impuissante. is mijn stem machteloos.
Fuis! Samson, fuis ces lieux Vlucht! Samson, vlucht van deze plek
Où mourra ton amante! waar jouw geliefde zal sterven!
Laisse-moi! Laat me!
Ton secret? Jouw geheim?
Je ne puis! Ik kan het niet!
Ton secret? Jouw geheim?
Ce secret qui cause mes alarmes! dit geheim dat mijn angsten veroorzaakt!
L'orage sur ces monts Het onweer boven deze bergen
Déchaîne sa colère. ontketent zijn woede.
Le Seigneur sur nos fronts De Heer boven onze hoofden
Fait gronder son tonnerre. laat zijn donder rommelen.
Je le brave avec toi! Ik trotseer het met jou!
Viens! Kom!
Non! Nee!
Viens! Kom!
Laisse-moi! Laat me!
Je ne puis m'y résoudre... Ik kan er niet toe besluiten...
Que m'importe la foudre! Wat kan de bliksem mij schelen!
C'est la voix de mon Dieu. Het is de stem van mijn God.
Lâche! coeur sans amour, Lafaard! hart zonder liefde,
Je te méprise. Adieu! ik veracht je. Vaarwel!
A moi! Philistins! à moi! Naar mij! Filistijnen! naar mij!
Trahison! Verraad!