Glinka
Вдали от милого, в неволе Ver van mijn geliefde, in gevangenschap,
Зачем мне жить на свете боле? waarom zou ik nog langer op de wereld leven?
О ты, чья гибельная страсть O jij, wiens verderfelijke hartstocht
Меня терзает и лелеет! mij kwelt en toch liefkoost!
Мне не страшна злодея власть: De macht van de schurk boezemt mij geen angst in:
Людмила умереть умеет! Lyudmila weet hoe ze moet sterven!
Волны, волны голубые, Golven, blauwe golven,
Дайте мир душе моей! geef vrede aan mijn ziel!
О, что мне жизнь! Какая радость? O, wat is het leven mij! Welke vreugde is er?
Кто возвратит ее? Wie zal het mij teruggeven?
Едва взаимная любовь Nauwelijks had een wederzijdse liefde
Мою приветствовала младость, mijn jeugd begroet,
Едва возник блаженства день – nauwelijks was de dag van gelukzaligheid aangebroken,
И нет уже со мной Руслана! en al is Ruslan niet meer bij mij!
И счастье скрылося, как тень, en het geluk verdween als een schaduw,
Как солнце в облаках тумана! als de zon in wolken van nevel!
Рано мое солнышко Te vroeg is mijn zonnetje
За ненастной тучею, achter een onweerswolk,
За грозою скрылося. achter een onweer verborgen.
Не видать мне более Nooit meer zal ik zien
Ни родного батюшки, noch mijn eigen lieve vader,
Ни драгого витязя! noch mijn geliefde ridder!
Тосковать мне, девице, Ik, een meisje, moet wegkwijnen,
В безотрадной долюшке! in een troosteloos, vreugdeloos lot!