Glinka
Людмила, я здесь, злодей побежден, Ljoedmila, ik ben hier, de schurk is verslagen,
И чары любовь сокрушила! en de liefde heeft de betoveringen verbroken!
Волшебный сковал ее сон! Een magische slaap houdt haar gevangen!
Ах, тщетно злодей побежден: Ach, vergeefs is de schurk verslagen:
Не гибнет враждебная сила! de vijandige macht vergaat niet!
О, жизни отрада, O vreugde van mijn leven,
Младая супруга! mijn jonge bruid!
Ужель ты не слышишь Kan het zijn dat je niet hoort
Стенания друга? het weeklagen van je geliefde?
Но сердце ее Maar haar hart
Трепещет и бьется, trilt en klopt,
Улыбка порхает een glimlach speelt
На милых устах. om haar lieve lippen.
Неведомый страх Een onbekende angst
Мне душу терзает! kwelt mijn ziel!
О други, кто знает, O vrienden, wie weet,
Ко мне ли улыбка летит, vliegt die glimlach naar mij,
И сердце по мне ли дрожит? en trilt haar hart voor mij?
Кипучая ревность Een ziedende jaloezie
Его возмущает! kwelt hem!
Кто любит, невольно Wie liefheeft, voedt onwillekeurig
Тот ревность питает! de jaloezie!
Свирепая ревность Een woeste jaloezie
Его возмущает! kwelt hem!
За бороду карлы Voor de baard van de dwerg
Перун отомщает! neemt Peroen wraak!
О други! может быть, она O vrienden! misschien heeft zij
Моей надежде изменила? mijn hoop verraden?
Могла ль несчастная Людмила. Zou de ongelukkige Ljoedmila
Разрушить ковы колдуна? de listen van de tovenaar hebben kunnen verbreken?
Людмила, Людмила, Ljoedmila, Ljoedmila,
Дай сердцу ответ! geef mijn hart een antwoord!
Сказать ли мне горько Moet ik bitter
Блаженству – прости?! vaarwel zeggen tegen mijn geluk?!
Невинность младенца De onschuld van een kind
Играет румянцем speelt als een blos
На алых щеках; op haar blozende wangen;
Цвет снежной лилеи De kleur van een sneeuwwitte lelie
Торжественно блещет schittert plechtig
На юном челе. op haar jonge voorhoofd.
Скорее, скорее в отчизну! Snel, snel naar het vaderland!
Кудесников сильных сзовем Wij zullen machtige tovenaars bijeenroepen
И к радостям вновь оживем en zullen weer tot vreugde herleven
Иль справим печальную тризну. of een treurige dodenwake houden.
Скорее на полдень пойдем, Snel laten we zuidwaarts gaan,
И там, на Киевском бреге, en daar, aan de Kievse oever,
Кудесников сильных сзовем zullen wij machtige tovenaars bijeenroepen
И к жизни княжну воззовем. en de prinses weer tot leven roepen.
Опустеют наши сени, Onze hallen zullen leeg komen te staan,
Арфа духов замолчит, de harp van de geesten zal verstommen,
И приют любви и лени en deze toevlucht van liefde en ledigheid
Скоро время разорит. zal de tijd weldra verwoesten.
Витязь сильный, витязь славный, Machtige ridder, roemrijke ridder,
Да свершится наш удел! moge ons lot zich voltrekken!
Мы готовы в путь с тобою, Wij zijn klaar om met jou op weg te gaan,
С усыпленною княжной met de sluimerende prinses
В дальний, чуждый нам предел! naar een ver, ons vreemd land!
Скорее, скорее в отчизну! Snel, snel naar het vaderland!
Скорее на полдень пойдем! Snel laten we zuidwaarts gaan!
Кудесников сильных сзовем! Wij zullen machtige tovenaars bijeenroepen!
И к жизни княжну воззовем! en de prinses weer tot leven roepen!
К жизни княжну воззовем! Wij zullen de prinses weer tot leven roepen!
К радости, к радости воззовем! Wij zullen haar tot vreugde, tot vreugde roepen!