Glinka
В объятиях твоих In jouw omhelzing
Дай прежние восторги мне узнать laat mij de vroegere verrukkingen weer kennen
И заглушить страдания разлуки en de kwellingen van de scheiding overstemmen
Лобзаньем страстным и живым! met een hartstochtelijke en levende kus!
Но ты не узнаешь меня? Maar herken je mij niet?
Твой взор кого-то ищет? Zoekt je blik iemand anders?
О, возвратись, мой милый друг, O, kom terug, mijn lieve vriend,
К прежней любви! naar de liefde van vroeger!
Скажи, чем я прогневала тебя? Zeg, waarmee heb ik je verbolgen gemaakt?
Ужель любовь, страданья… Is het mogelijk dat liefde, het lijden…
Зачем любить? Зачем страдать? Waarom liefhebben? Waarom lijden?
Нам жизнь для радости дана! Het leven is ons gegeven voor vreugde!
Прекрасна ты, но не одна, Je bent mooi, maar niet de enige,
Но не одна прекрасна… niet de enige die mooi is…
Оставь докучные мечты, Laat die vervelende dromen los,
Лови лишь наслажденья час! Grijp slechts het uur van genot!
Милый путник, как давно мы Lieve reiziger, hoe lang wij
В час заката ждем тебя! op jou hebben gewacht in het uur van de zonsondergang!
Ты явился на призванье Je verscheen op onze roep
И восторги нам принес. en bracht ons verrukking.
Оставайся, милый, с нами Blijf, lieve, bij ons
Жизни радости делить; om de vreugden van het leven te delen;
Не гоняйся по-пустому, Jaag niet vergeefs achter dingen aan,
Тщетной славы не ищи! zoek geen ijdele roem!
Как роскошно, беззаботно Hoe weelderig, hoe zorgeloos
С нами будешь дни вести! je je dagen bij ons zult doorbrengen!
О, не вверяйся ласкам коварным! O, vertrouw hun verraderlijke liefkozingen niet!
Нет, не любовью, – злобной насмешкой Nee, niet met liefde, maar met boosaardige spot
Очи сверкают мстительных дев! fonkelen de ogen van de wraakzuchtige maagden!
Оставайся, милый, с нами Blijf, lieve, bij ons
Жизни радости делить! om de vreugden van het leven te delen!
Как роскошно, беззаботно Hoe weelderig, hoe zorgeloos
С нами будешь дни вести! je je dagen bij ons zult doorbrengen!
Вот другого на погибель Hier, tot zijn ondergang, een andere
Шлет Наина гостя нам! gast stuurt Naina naar ons toe!
Не страшимся! Под покровом Wij vrezen niet! Onder de dekking
Чар Наины ты падешь. van Naina's betoveringen zul jij ten val komen.
Скоро ль я найду хищного врага? Zal ik mijn roofzuchtige vijand spoedig vinden?
Но не здесь ли его обитель? Maar is zijn verblijf niet hier?
Мщенье, злоба дух тревожат; Wraak en boosaardigheid verontrusten mijn geest;
Меч волшебный жертвы ждет. Het toverzwaard wacht op zijn slachtoffer.
Моленья тщетны: Mijn smeekbeden zijn vergeefs:
Он очарован! Hij is betoverd!
Он ослеплен! Hij is verblind!
Очи покрыты Zijn ogen zijn omhuld
Неги истомой! door de loomheid van wellust!
Гордой улыбкой, Met een trotse glimlach,
Страстным желаньем met hartstochtelijk verlangen
Сжаты уста! zijn zijn lippen samengeperst!
Вот другого на погибель Hier, tot zijn ondergang, een andere
Шлет Наина гостя нам! gast stuurt Naina naar ons toe!
Не страшимся! Под покровом Wij vrezen niet! Onder de dekking
Чар Наины ты падешь. van Naina's betoveringen zul jij ten val komen.
О доблестный витязь! O dappere ridder!
Сжалься над бедной, Heb medelijden met een arme,
Брошенной жертвой любви! verlaten slachtoffer van de liefde!
Я страстью пылаю Ik gloei van hartstocht
К прекрасному другу, voor mijn schone geliefde,
А он, увлеченный maar hij, meegesleept
Толпою прелестниц, door een schare verleidsters,
Не видит, не помнит ziet noch herinnert zich
Своей Гориславы!.. zijn eigen Gorislava!..
Я все на жертву Alles als offer
Ему принесла. heb ik hem gebracht.
Отдай же мне, отдай сердце, Geef het mij dan terug, geef je hart terug,
Любовь вороти! breng je liefde terug!
Этот грустный взор, Deze treurige blik,
Страстью распаленный; ontvlamd door hartstocht;
Голос, звук речей, haar stem, de klank van haar woorden,
Стройные движенья – haar sierlijke bewegingen,
Тревожат сердце мне… verontrusten mijn hart…
И Людмилы милый образ En het lieve beeld van Lyudmila
Тускнет, исчезает. vervaagt en verdwijnt.
О боги, что со мной? O goden, wat overkomt mij?
Сердце ноет и трепещет. Mijn hart doet pijn en beeft.
Зачем любить? Зачем страдать? Waarom liefhebben? Waarom lijden?
Нам жизнь для радости дана! Het leven is ons gegeven voor vreugde!
Оставя славу и заботы, Roem en zorgen achterlatend,
Прямая жизнь – искать утех het ware leven is genoegens te zoeken
И наслажденья. en genot.
Тщетны моленья! Mijn smeekbeden zijn vergeefs!
Он очарован! Hij is betoverd!
Боги, вы сжальтесь! Goden, heb medelijden
Над девой несчастной! met een ongelukkige maagd!
Зажгите в Ратмире Ontsteek in Ratmir
Прежние чувства! zijn vroegere gevoelens!
Этот грустный взор, Deze treurige blik,
Страстью распаленный; ontvlamd door hartstocht;
Голос, звук речей, haar stem, de klank van haar woorden,
Стройные движенья – haar sierlijke bewegingen,
Тревожат сердце мне… verontrusten mijn hart…
И Людмилы милый образ En het lieve beeld van Lyudmila
Тускнет, исчезает. vervaagt en verdwijnt.
Боги, что со мною? Goden, wat overkomt mij?
Сердце ноет и трепещет. Mijn hart doet pijn en beeft.
Горе мне! Не внемлют боги Wee mij! De goden luisteren niet
Воплю сердца моего! naar de schreeuw van mijn hart!
Здесь останусь, здесь погибну Hier zal ik blijven, hier zal ik vergaan
От жестоких мук любви! door de wrede kwellingen van de liefde!
Между дев живых, прелестных Te midden van deze levendige, betoverende maagden
Здесь останусь навсегда! zal ik hier voor altijd blijven!
Каждый день восторгом новым Elke dag met nieuwe verrukking
Оживляться буду я! zal ik tot nieuw leven komen!
Нет, уж я не в силах боле Nee, ik heb geen kracht meer
Мук сердечных превозмочь! om de kwellingen van mijn hart te overwinnen!
Взоры дев терзают сердце, De blikken van de maagden kwellen mijn hart,
Как отравленной стрелой! als met een vergiftigde pijl!
Горе, горе вам, Wee, wee jullie,
Бедным путникам! arme reizigers!
У Наины здесь Hier bij Naina
Вы под властию. zijn jullie in haar macht.
Все усилия Alle pogingen
Не помогут вам, zullen jullie niet helpen,
Не избавят вас zullen jullie niet bevrijden
От волшебницы. van de tovenares.
Завлекли мы вас Wij hebben jullie gelokt
В сеть коварную, in een verraderlijk net,
Лаской хитрою met een sluwe liefkozing
Усыпили вас. hebben wij jullie in slaap gesust.
Горе, горе вам, Wee, wee jullie,
Бедным путникам! arme reizigers!
У Наины здесь Hier bij Naina
Вы под властию. zijn jullie in haar macht.
Горе вам, горе вам! Wee jullie, wee jullie!
Витязи! Коварная Наина Ridders! De verraderlijke Naina
Успела вас обманом обольстить, is erin geslaagd jullie door bedrog te verleiden,
И вы могли в постыдной неге en jullie konden, in schandelijke wellust,
Высокий подвиг свои забыть! jullie verheven taak vergeten!
Внимайте же! мною вам судьба Luister dan! door mij maakt het lot
Свои веленья объявляет: jullie zijn beschikkingen bekend:
Лживой надеждой, Ратмир, не пленяйся: Laat je niet betoveren door valse hoop, Ratmir:
Счастье с одной Гориславой найдешь. geluk zul je vinden met Gorislava alleen.
Будет Людмила подругой Руслану – Lyudmila zal Ruslans gezellin worden,
Так решено неизменной судьбой. – zo is het beschikt door het onveranderlijke lot.
Прочь, обольщенья! Прочь, замок обмана! Weg, verleidingen! Weg, kasteel van bedrog!
Теперь Людмила от нас спасенья ждет! Nu wacht Lyudmila op redding van ons!
Волшебства сила пред мужеством падет! De macht van de tovenarij zal voor moed bezwijken!
Вас путь опасный не должен устрашить: Het gevaarlijke pad mag jullie niet afschrikken:
Удел прекрасный – иль пасть, иль победить! Een schitterend lot, te vallen of te overwinnen!
Теперь Людмила от нас спасенья ждет! Nu wacht Lyudmila op redding van ons!
Волшебства сила пред мужеством падет! De macht van de tovenarij zal voor moed bezwijken!
Нас путь опасный не должен устрашить: Het gevaarlijke pad mag ons niet afschrikken:
Удел прекрасный – иль пасть, иль победить! Een schitterend lot, te vallen of te overwinnen!