Antonín Dvořák
sestřičko ty prokletá, jij vervloekte zusje,
nesestupuj k nám! kom niet naar ons af!
V naše tance nesmí sem, In onze dansen mag hier niemand komen
koho člověk objal již, die al door een mens omarmd is,
rozprchnem se, rozprchnem, wij stuiven uiteen, stuiven uiteen,
jak se přiblížíš! zodra je naderbij komt!
Z tvého smutku vane strach Uit jouw verdriet waait angst
v radostný náš hravý rej, onze vrolijke, speelse rondedans in,
s bludičkami v bažinách met de dwaallichtjes in de moerassen
za nocí si hrej! ga 's nachts maar spelen!
Lákej lidi svitem svým, Lok de mensen met je schijnsel,
na rozcestích těkej teď, dwaal nu rond op de kruiswegen,
světýlkem svým modravým met je blauwige lichtje
do hrobu jim svěť! schijn hun de weg naar het graf!
Na hrobech a rozcestích Op graven en kruiswegen
jiných sester najdeš rej, vind je een rondedans van andere zusters,
v reje vodních sester svých naar de rei van jouw waterzusters
už se nevracej! keer nooit meer terug!