Antonín Dvořák
proč v tom chladu bez pomoci waarom sterf ik niet in deze kou,
nezhynu? Ach, nezhynu? sterf ik niet? Ach, sterf ik niet?
Mladosti své pozbavena, Beroofd van mijn jeugd,
bez radosti sester svých, verstoken van de vreugde van mijn zusters,
pro svou lásku odsouzena veroordeeld om mijn liefde,
teskním v proudech studených. kwijn ik weg in de koude stromen.
Ztrativši svůj půvab sladký, Mijn zoete bekoring kwijt,
miláčkem svým prokleta, vervloekt door mijn eigen geliefde,
marně toužím k sestrám zpátky, verlang ik tevergeefs terug naar mijn zusters,
marně toužím do světa. verlang ik tevergeefs naar de wereld.
Kde jste, kouzla letních nocí Waar zijn jullie, betovering van zomernachten
nad kalichy leknínů? boven de kelken van de waterlelies?
Proč v tom chladu bez pomoci Waarom sterf ik niet in deze kou,
nezhynu? Ach, nezhynu? sterf ik niet? Ach, sterf ik niet?