hoch jel a jel k své nevěstě de jongen reed maar door naar zijn bruid,
a den se smál tak světlý. en de dag lachte zo helder.
Nemeškej, hochu, k milé spěš, Talm niet, jongen, haast je naar je liefste,
dorosteš záhy v muže, je groeit weldra op tot een man,
zpátky až tudy pojedeš, en als je hier weer langsrijdt,
pokvetou rudé růže. zullen rode rozen bloeien.
Květiny bílé nejdříve, De witte bloemen het eerst
úpalem slunce zašly, verwelkten in de brandende zon,
ale ty růže ohnivé, maar die vurige rozen
svatební lože krášlí! sieren het bruidsbed!