Alexander Dargomyzhsky
Знакомые, печальные места! Vertrouwde, droeve plekken!
Я узнаю окрестные предметы: Ik herken de dingen om me heen:
Вот, вот мельница... она уж развалилась, Daar, daar is de molen... hij is al vervallen,
Веселый шум колес ее умолкнул. het vrolijke geraas van zijn raderen is verstomd.
Ах, видно, умер и старик! Ach, het blijkt dat ook de oude man gestorven is!
Дочь бедную оплакивал он долго! Lang heeft hij om zijn arme dochter getreurd!
А вот и дуб заветный! Здесь, здесь она, En daar is de dierbare eik! Hier, hier
Обняв меня, поникла и умолкла... omhelsde zij me, liet het hoofd zinken en verstomde...
Мне все здесь на память Alles hier roept in mijn herinnering
Приводит былое het verleden weer op
И юности красной привольные дни. en de onbezorgde dagen van mijn schone jeugd.
Здесь, помню, некогда меня встречала Hier, weet ik nog, kwam mij ooit tegemoet
Свободного свободная любовь! de vrije liefde van een vrije man!
Здесь сердце впервые Hier kende mijn hart voor het eerst
Блаженство узнало. de gelukzaligheid.
Увы, ненадолго нам счастье дано! Helaas, ons geluk is ons voor zo korte tijd gegeven!
Прошли невозвратно дни радостей светлых, De dagen van heldere vreugde zijn onherroepelijk voorbij,
Тяжелое горе на сердце легло! een zwaar verdriet heeft zich op mijn hart gelegd!
Не сам ли, безумен, я счастье утратил! Was ik het niet zelf, dwaas, die mijn geluk verspeelde!
А было так близко, возможно оно! En het was zo nabij, zo mogelijk!
Мне все здесь на память Alles hier roept in mijn herinnering
Приводит былое het verleden weer op
И юности красной привольные дни. en de onbezorgde dagen van mijn schone jeugd.
Здесь, помню, некогда меня встречала Hier, weet ik nog, kwam mij ooit tegemoet
Свободного свободная любовь! de vrije liefde van een vrije man!
Вот здесь, в этой роще, Juist hier, in dit bosje,
Счастливый любовью, gelukkig in de liefde,
Заботы и горе, и все забывал я... vergat ik zorgen en verdriet, alles...