Charles Gounod
Juliette! Juliette!
Ah! le ciel soit loué! Ah! de hemel zij geprezen!
Votre époux est parti! voici votre père! Je echtgenoot is weg! daar komt je vader!
Dieu! saurait-il? God! zou hij het weten?
Rien! rien, j'espère! Niets! niets, hoop ik!
Frère Laurent le suit! Broeder Laurens volgt hem!
Seigneur! protège-nous! Heer! bescherm ons!
Quoi! ma fille, la nuit à peine est achevée, Wat! mijn dochter, de nacht is amper voorbij,
Et tes yeux sont ouverts, et te voilà levée! en je ogen zijn open, en daar ben je al opgestaan!
Hélas! notre souci, je le vois, est pareil, Helaas! ons verdriet, zie ik, is gelijk,
Et les mêmes regrets hâtent notre réveil! en dezelfde spijt bespoedigt ons ontwaken!
Que l'hymne nuptial succède aux cris d'alarmes! Moge de bruiloftshymne de noodkreten opvolgen!
Fidèle au dernier vœu que Tybalt a formé, Trouw aan de laatste wens die Tybalt uitte,
Reçois de lui l'époux que sa bouche a nommé, ontvang van hem de echtgenoot die zijn mond noemde,
Souris au milieu de tes larmes! glimlach te midden van je tranen!
Cet époux quel est-il? Deze echtgenoot, wie is hij?
Le plus vaillant de tous, De dapperste van allen,
Le comte Pâris! Graaf Paris!
Dieu! God!
Silence! Stilte!
Calmez-vous! Kalmeer!
Calmez-vous! Kalmeer!
L'autel est préparé, Pâris a ma parole, Het altaar is gereed, Paris heeft mijn woord,
Soyez unis tous deux sans attendre à demain! Wees verenigd, jullie beiden, zonder tot morgen te wachten!
Que l'ombre de Tybalt, présente à cet hymen, Moge Tybalts schim, aanwezig bij deze bruiloft,
S'apaise enfin et te console. eindelijk gerustgesteld worden en je troosten.
La volonté des morts, comme celle de Dieu lui-même, De wil van de doden, zoals die van God zelf,
Est une loi sainte, une loi suprême! is een heilige wet, een opperste wet!
Nous devons respecter la volonté des morts! Wij moeten de wil van de doden eerbiedigen!
Ne crains rien, Roméo, mon cœur est sans remords! Vrees niets, Romeo, mijn hart kent geen wroeging!
Dans leur tombe laissons en paix dormir les morts! Laten wij de doden in vrede laten rusten in hun graf!
Nous devons respecter la volonté des morts! Wij moeten de wil van de doden eerbiedigen!
Elle tremble, et mon cœur partage ses remords! Zij beeft, en mijn hart deelt haar wroeging!
Frère Laurent saura te dicter ton devoir. Broeder Laurens zal je je plicht weten voor te houden.
Nos amis vont venir, je vais les recevoir. Onze vrienden komen zo, ik ga hen ontvangen.