Gaetano Donizetti
Tutto è silenzio!... Nel cor soltanto Alles is stil!... Enkel in mijn hart
parla una voce, un grido spreekt een stem, een schreeuw,
qual di severo accusator! Ma rea als een strenge aanklager! Maar schuldig
non son: della pietade ben ik niet: ik volg de raad
io m'arrendo al consiglio van het medelijden,
non dell'amor... L'orribile periglio niet die van de liefde... Het vreselijke gevaar
che Roberto minaccia dat Roberto dreigt
il mio scordar mi fe'... Chi giunge! È desso. deed het mij vergeten... Wie komt daar! Hij is het.
Una volta, crudel, m'hai pur concesso Eens, wrede, gunde je mij
venirne a te!... Spergiura! Traditrice! naar je toe te komen!... Meinedige! Verraadster!
Perfida!... E qual v'ha nome Trouweloze!... En welke naam
d'oltraggio e di rampogna van smaad en verwijt
che tu non merti? verdien jij niet?
Ascolta. Eri già lunge, Luister. Je was al ver weg,
quando si chiuse la funerea pietra toen de grafsteen zich sloot
sul padre mio. Rimasta over mijn vader. Achtergebleven
orfana e sola: d'un appoggio hai d'uopo, wees en alleen: je hebt steun nodig,
la regina mi disse, a liete nozze zei de koningin, voor een gelukkig huwelijk
ti serbo. heb ik je bestemd.
E tu? En jij?
M'opposi. Or dimmi, aggiunse, Ik verzette me. Zeg me dan, voegde ze eraan toe,
forse nel chiuso petto misschien in je gesloten borst
nutri fiamma d'amor? L'ascoso affetto voed je een liefdesvlam? Het verborgen gevoel
svelar poteva, e segno kon zich verraden, en je doelwit maken
farti al tremendo suo furor? Le chiesi, voor zijn verschrikkelijke woede? Ik vroeg haar,
ma indarno il vel... fui tratta maar tevergeefs de sluier... ik werd gesleept
al talamo... Che dico? naar het bruidsbed... Wat zeg ik?
A supplizio di morte! Naar een doodvonnis!
Oh ciel!... O hemel!...
Felice, Gelukkig,
quant'io no 'l son, fato miglior ti renda... meer dan ik ben, moge een beter lot je maken...
alla regina il core wend je hart naar de koningin,
volgi Roberto, e tremino gli audaci Roberto, en laat de vermetelen beven
che a te fan guerra... die jou de oorlog verklaren...
Oh! taci... Oh! zwijg...
Spento all'amor son io. Voor de liefde ben ik dood.
Sciagura estrema! Vreselijk ongeluk!
Sebben da cruda gelosia trafitta, Al ben ik door wrede jaloezie doorboord,
sperai... La gemma che in tua man risplende hoopte ik... De edelsteen die in jouw hand schittert
era memoria e pegno was een aandenken en een pand
dell'affetto real... van koninklijke genegenheid...
Pegno d'affetto? Een pand van genegenheid?
Non sai!... Pur si distrugga il tuo sospetto Je weet het niet!... Maar laat je achterdocht vernietigd worden,
mille volte per te darei la vita. duizend keer zou ik mijn leven voor jou geven.
Roberto... ultimo accento Roberto... het laatste woord
Sara ti parla, ed osa spreekt Sara tot jou, en waagt het
una grazia pregar. om één gunst te vragen.
Chiedimi il sangue... Vraag mij om mijn bloed...
Per te fia sparso, o mio perduto bene. voor jou vergiet ik het, o mijn verloren liefste.
Viver devi, e fuggir da queste arene. Je moet leven, en vluchten van deze kusten.
Il vero intesi?... Ah! parmi, Heb ik de waarheid gehoord?... Ach! het lijkt mij,
parmi sognar! het lijkt mij te dromen!
Se m'ami, Als je van me houdt,
per sempre déi lasciarmi. moet je me voor altijd verlaten.
Per sempre! E tu lo brami!... Voor altijd! En dat wil je zo!...
Può a questo segno ingrato Kan het, tot zulk een ondankbare graad,
esser di Sara il cor? het hart van Sara zijn?