muta d’accento e di pensier. wisselend van toon en van gedachte.
Sempre un amabile Altijd een lief,
leggiadro viso, bekoorlijk gezicht,
in pianto o in riso, è menzogner. in tranen of in lachen, is leugenachtig.
È sempre misero Altijd ongelukkig is
chi a lei s’affida, wie zich aan haar toevertrouwt,
chi le confida mal cauto il cor! wie onbezonnen zijn hart aan haar toevertrouwt!
Pur mai non sentesi En toch voelt niemand zich
felice appieno ten volle gelukkig
chi su quel seno non liba amor! wie aan die boezem geen liefde geproefd heeft!