Giuseppe Verdi
bello e fatale un giovine een knappe, noodlottige jongeman
s’offerse al guardo mio... verscheen voor mijn blik...
se i labbri nostri tacquero, al zwegen onze lippen,
dagli occhi il cor parlò. sprak het hart door de ogen.
Furtivo fra le tenebre Heimelijk in het duister
sol ieri a me giungeva... kwam hij pas gisteren bij mij...
Sono studente, povero, Ik ben een arme student,
commosso mi diceva, zei hij me, diep ontroerd,
e con ardente palpito en met een vurig kloppend hart
amor mi protestò. verklaarde hij mij zijn liefde.
Partì... il mio core aprivasi Hij ging heen... mijn hart opende zich
a speme più gradita, voor een liefelijker hoop,
quando improvvisi apparvero toen er plotseling verschenen
color che m’han rapita, zij die mij ontvoerd hebben,
e a forza qui m’addussero en mij hierheen sleurden met geweld
nell’ansia più crudel. in de wreedste angst.