Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Земным названьем не желая, want met een aardse naam
Её назвать... wil ik haar niet noemen...
Сравненья все перебирая, Ik zoek elke vergelijking af,
Не знаю с кем сравнить... maar weet niet waarmee ik haar moet vergelijken...
Любовь мою, блаженство рая, Mijn liefde, de gelukzaligheid van het paradijs,
Хотел бы век хранить! zou ik voor eeuwig willen bewaren!
Но мысль ревнивая, что ею другому обладать Maar de jaloerse gedachte dat een ander haar zou bezitten,
Когда я след ноги не смею ей целовать, terwijl ik haar voetspoor niet durf te kussen,
Томит меня; и страсть земную kwelt mij; en de aardse hartstocht
Напрасно я хочу унять, probeer ik tevergeefs te bedwingen,
И все хочу тогда обнять, en dan wil ik dit alles omarmen,
И всё хочу мою святую тогда обнять... en dan wil ik mijn heilige omarmen...
Я имени её не знаю Ik ken haar naam niet
И не хочу узнать... en wil hem niet te weten komen...