Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Зачем вы здесь, безумный человек? Что надо вам? Waarom bent u hier, krankzinnige man? Wat wilt u?
Проститься! Afscheid nemen!
Не уходите же! Останьтесь! Я сам уйду сейчас и более сюда не возвращусь... Одну минуту! Ga toch niet weg! Blijf! Ik ga zelf zo meteen weg en kom hier nooit meer terug... Eén minuut!
Что вам стоит? К вам умирающий взывает. Wat kost het u? Een stervende man roept u aan.
Зачем, зачем вы здесь? Уйдите! Waarom, waarom bent u hier? Ga weg!
Нет! Nee!
Я закричу. Ik ga gillen.
Кричите! Зовите всех! Я все равно умру, один или при других. Gil maar! Roep iedereen! Ik sterf toch, alleen of waar anderen bij zijn.
Но если есть, красавица, в тебе хоть искра состраданья, то постой, не уходи!.. Maar als er in jou, schoonheid, ook maar een vonk medelijden is, blijf dan, ga niet weg!..
О, боже! O, God!
Ведь это мой последний, смертный час! Свой приговор узнал сегодня я. Dit is immers mijn laatste, mijn doodsuur! Vandaag vernam ik mijn vonnis.
Другому ты, жестокая, свое вручаешь сердце! Aan een ander, wrede, schenk je je hart!
Дай умереть, тебя благословляя, а не кляня, Laat me sterven terwijl ik je zegen, en niet vervloek,
Могу ли день прожить, когда чужая ты для меня! Hoe kan ik nog een dag leven, nu je een vreemde voor me bent!
Я жил тобой; одно лишь чувство и мысль упорная одна владели мной. Ik leefde voor jou; één enkel gevoel en één hardnekkige gedachte beheersten mij.
Погибну я, но перед тем, чтоб с жизнью проститься, Ik zal vergaan, maar voordat ik afscheid neem van het leven,
Дай мне хоть миг один побыть с тобой вдвоем, gun me één enkel ogenblik met jou samen,
Средь чудной тишины ночной, красой твоей дай мне упиться. te midden van de wonderbaarlijke nachtstilte, laat me me laven aan jouw schoonheid.
Потом пусть смерть и с ней — покой! Laat daarna de dood komen, en daarmee rust!
Стой так! О, как ты хороша! Sta zo! O, wat ben je mooi!
Уйдите! Уйдите! Ga weg! Ga weg!
Красавица! Богиня! Ангел! Schoonheid! Godin! Engel!