Alexander Borodin
Вот те и к батюшке. Nou, dat werd niks met vadertje,
Вот те и к матушке. en net zo weinig met moedertje!
С чем пришли, с тем и ушли... Waarmee we kwamen, daarmee zijn we weer weg...
Как прибрели, так и побрели. Zoals we aan kwamen sjokken, zo sjokten we weer weg.
Стой, ребята, слухай! Wacht even, jongens, luister!
А ну, княгиня всё узнает, нас велит забрать? Право! En wat als de vorstin er allemaal achter komt en ons laat oppakken? Echt waar!
Что нам княгиня! Кем забирать ей? Wat kan de vorstin ons doen! Met wie moet zij ons oppakken?
Ведь нас не мало! А у неё народу нет: Wij zijn er genoeg! En zij heeft geen volk:
Народ в поход угнали. Чего бояться нам? Ну-ко! Het volk is naar de oorlog gestuurd. Wat hebben wij te vrezen? Kom op!
И то... скупа княгиня. Ковша вина ей жалко. En ja... krenterig is ze, de vorstin. Ze gunt je nog geen schep wijn.
Не будет слуг у ней. Knechten krijgt zij niet.
Вестимо, не будет. Natuurlijk niet.
Не то, что у князя Володимира! Heel anders dan bij vorst Volodimir!
Он-то, отец наш, народ жалеет. Hij, ons vadertje, die heeft hart voor het volk.
Гляди: бочку выкатил. Kijk: hij heeft een ton naar buiten gerold.
Что у князя да Володимира. Bij vorst Volodimir,
Володимира свет Ярославича Volodimir, het licht, zoon van Jaroslav,
Собирался княжой народ. kwam het vorstelijke volk bijeen.
Да что княжой народ En dat vorstelijke volk,
Всё горький пьяница. allemaal hopeloze zuiplappen.
Горький пьяница, Hopeloze zuiplappen,
Всё княжой народ. heel het vorstelijke volk.
Стоном стонет княжой народ: Het vorstelijke volk kreunt en kreunt:
Да пропилися мы, окаянные, Ach, we hebben alles opgezopen, ellendelingen die we zijn,
За твое ли здоровье княжье, en dat alles op jouw gezondheid, vorst,
Всё мы пропили, князь, ты кормилец наш, alles hebben we opgezopen, vorst, jij die ons te eten geeft,
Отец-батюшка, князь. ons eigen vadertje, vorst.
Стоном стонут пьяницы. De zuiplappen kreunen en kreunen.
Воем воют горькие: De arme kerels jammeren en jammeren:
Пропились мы, окаянные, We hebben alles opgezopen, ellendelingen die we zijn,
Пропились, ты поилец наш. alles opgezopen, jij die onze bekers vult.
Батюшка, князь. Vadertje, vorst.
Отец-батюшка наш, Ons eigen vadertje,
Пожалей ты нас, батюшка. heb toch medelijden met ons, vadertje.
Пожалей! Heb medelijden!
Ты браги нам горькия... Wat bitter bier voor ons...
Навари! Brouw het!
Ты меду нам сладкого... Wat zoete mede voor ons...
Насыти! Maak hem aan!
Ты нам зелена вина... Wat van die groene wijn voor ons...
Накури! Stook er een partij!
Ты нам бочку хмельного... Een ton van het sterke spul voor ons...
Выкатай! Rol hem naar buiten!
А мы тебе, княже наш... En wij, voor jou, onze vorst...
Княже наш... Onze vorst...
Тебе, отец-батюшка... Voor jou, ons eigen vadertje...
Наш отец... Ons vadertje...
Мы слуги надежные... Wij zijn je trouwe knechten...
Мы тебе... Wij staan voor je klaar...
Рабы твои верные мы! Wij zijn je trouwe slaven!
Мы тебе! Wij staan voor je klaar.
За тебя сложим головы буйные, князь. Voor jou leggen wij onze wilde koppen neer, vorst.
Как возговорит отец наш батюшка. En dan spreekt ons vadertje,
Володимир свет Ярославич: Volodimir, het licht, zoon van Jaroslav:
Гой, вы, пьяницы, слуги верные. Hé daar, zuiplappen, mijn trouwe knechten.
Да и как же не жалеть мне вас. Hoe zou ik géén hart voor jullie hebben.
А и житье-то вам горькое, En jullie hebben het zwaar,
И послуга немалая вам у меня. en de dienst die jullie bij mij doen is niet gering.
И житье-то вам горькое. En jullie hebben het zwaar.
Что в будни, что в праздники... Of het werkdagen zijn of feestdagen...
Работай... werken...
С утра до полоночи... van de ochtend tot middernacht...
Работай... werken...
С полудня и до ночи... van de middag tot de nacht...
Работай... werken...
С вечерень до утрени... van de vespers tot de metten...
Работай! werken.
Работа не легкая... Het werk is niet licht...
У меня... bij mij...
Забота великая... De zorgen zijn groot...
У меня... bij mij...
Что служба тяжелая... De dienst is zwaar...
У меня... bij mij...
Послуга немалая... De dienst is niet gering...
У меня. bij mij.
Песни пой, гуляй, да бражничай. Zing je liederen, maak plezier en zuip er maar op los.
Гой! За мое здоровье, княжье. Hé! Op mijn gezondheid, die van je vorst.
Гой, знай гуляй! Hé, blijf maar doorfeesten!