Alexander Borodin
Там девушки пришли к тебе, княгиня, Daar zijn meisjes naar je toe gekomen, vorstin,
Просить твоей управы: позволишь ли впустить? om je recht te vragen: sta je toe hen binnen te laten?
Позволишь ли войти им? Sta je toe dat ze binnenkomen?
Ну что ж? Впусти их, пусть войдут! Welnu? Laat hen binnen, laat ze komen!
Мы к тебе, княгиня, Wij komen naar je toe, vorstin,
Мы к тебе, родная. Wij komen naar je toe, lieve.
Просим, молим, Wij vragen, wij smeken,
Не оставь нас; laat ons niet in de steek;
Мы управы просим: Wij vragen om recht:
Ты не дай в обиду, laat ons geen onrecht aandoen,
Защити нас, заступися! verdedig ons, kom voor ons op!
Ноне ночью вдруг нагрянул Vannacht is plotseling binnengevallen
Наш обидчик, девку взял, onze belager, hij greep een meisje,
Да силою забрал ее в терем к себе. en met geweld sleepte hij haar naar zijn vertrek.
Мы к нему ходили, мы его молили: Wij gingen naar hem toe, wij smeekten hem:
Не позорь ты бедной девки, onteer het arme meisje niet,
Выдай девку! Он не выдал, geef het meisje terug! Maar hij gaf haar niet,
Наругался, насмеялся, пригрозил, hij hoonde ons, hij spotte, hij dreigde,
Да с бранью, с побоями выгнал он нас. en met gevloek en klappen joeg hij ons weg.
Вот и просим, молим En daarom vragen, smeken wij,
Мы твоей управы, wij vragen om jouw recht,
Не оставь ты, защити нас! laat ons niet in de steek, verdedig ons!
Ты не дай в обиду, laat ons geen onrecht aandoen,
Ты вели нам выдать нашу девку, beveel dat ons meisje aan ons wordt teruggegeven,
Заступись! kom voor ons op!
Пусть вернет он, не позорит, laat hij haar teruggeven, laat hij haar niet onteren,
Пусть он выдаст девку нам, laat hij het meisje aan ons teruggeven,
Вели ему, вели отдать девку-то нам! beveel hem, beveel hem het meisje aan ons terug te geven!
А кто же ваш обидчик? En wie is jullie belager?
Кто девицу увез? Скажите, кто? Wie heeft het meisje weggevoerd? Zeg op, wie?
Ну что же, говори! Welnu, spreek!
Ну что же, отвечай! Welnu, antwoord!
Чего же ты молчишь? Waarom zwijg je?
Ну же! Vooruit dan!
Скажите, кто? Zeg op, wie?
Не смеем... Wij durven niet...
Нам боязно. Wij zijn bang.
Да что таить. Расскажем всё. Maar waarom verbergen. Wij zullen alles vertellen.
Надо ж сказать!.. Wij moeten het toch zeggen!..
Ты помилуй нас, не во гнев тебе, Vergeef ons, wees niet vertoornd,
Не в обиду будь, это он же всё, neem het ons niet kwalijk, het is allemaal zijn schuld,
Наш благой-то князь Володимир-то onze brave vorst Wladimir,
Ярославич, наш князь-от Галицкий. Jaroslawitsj, onze vorst van Galitsj.
И допреж сего, и давно уж так En al hiervoor, en al lang zo,
Обижал он всех на Путивле-то. heeft hij iedereen hier in Putiwl onrecht aangedaan.
Володимир-от Ярославич-то. Wladimir Jaroslawitsj, die.
Князь-от наш. Он, все он! Onze vorst. Hij, het is allemaal hij!
А как Игорь князь во поход ушел. En sinds vorst Igor ten strijde trok,
Ещё хуже нам, горше прежнего: is het nog erger voor ons, bitterder dan vroeger:
Ни по городу, ни по селам уж, Niet in de stad, niet in de dorpen meer,
Никому теперь и житья-то нет, heeft niemand nu nog rust om te leven,
Все гуляет князь Володимир-то. Vorst Wladimir blijft maar feesten.
Ярославич-то, князь-от, Галицкий Jaroslawitsj, de vorst, van Galitsj,
Со дружиною. met zijn gevolg.
Все гуляет он день и ночь! Hij blijft maar feesten dag en nacht!
Да все пьяные, да озорные. Allemaal dronken en losbandig.
Насмехаются, наругаются. Zij spotten, zij honen.
Забижают всех, да бесчинствуют Zij doen iedereen onrecht aan en gaan tekeer,
Хуже ворогов, хуже половцев. erger dan de vijand, erger dan de Polovtsen.
И житья от них никому здесь нет, En door hen heeft hier niemand nog rust,
И унять теперь их здесь некому, en er is nu niemand om hen hier in toom te houden,
Страха нет на них, на Путивле-то zij kennen geen vrees, want hier in Putiwl
Князя Игоря Святославича с нами нет. is vorst Igor Swjatoslawitsj niet bij ons.
Уйми, хоть ты уйми его, молим тебя! Bedwing hem, bedwing jij hem althans, wij smeken je!