Alexander Borodin
Вы — думцы верные мои, jullie, mijn trouwe raadslieden,
Управы княжеской опора, de steunpilaar van het vorstelijk bestuur,
И в радости, и в горе надежные друзья. en in vreugde en in verdriet, betrouwbare vrienden.
Я рада видеть вас! Ik ben blij jullie te zien!
Скажите мне, однако, Zeg me echter,
Что значит ваш приход wat betekent jullie komst,
Нечаянный, нежданный? zo onverwacht, zo onvoorzien?
Меня тревожит он, Het verontrust me,
Недоброе я чую... ik vermoed iets kwaads...
Скажите мне, я знать хочу. Zeg het me, ik wil het weten.
Мужайся, княгиня, Houd moed, vorstin,
Недобрые вести тебе мы несем, княгиня. wij brengen je slecht nieuws, vorstin.
Пришли мы к тебе Wij zijn naar je toe gekomen
Поведать, княгиня, недобрую весть. om je, vorstin, slecht nieuws te brengen.
Мужайся! Houd moed!
Что случилось? Говорите! Wat is er gebeurd? Spreek!
На Русь перешли Roes zijn binnengevallen
К нам вражьи полки de vijandelijke legers tegen ons,
И близко от нас идут. en zij naderen ons dichtbij.
О, Боже! O, God!
К нам идут; Zij rukken op ons af;
И грозные силы к нам на Путивль en dreigende legermachten tegen ons, op Putiwl,
Ведет половецкий хан Гзак. voert de Polovtsische chan Gzak aan.
Грозный хан! Een dreigende chan!
Ужели мало было горя нам! Alsof wij niet genoeg leed hebben gehad!
А где ж наша рать? En waar is dan ons leger?
А где ж наш князь? En waar is dan onze vorst?
Скажите, бояре, где князь? Zeg op, bojaren, waar is de vorst?
Ужели побита наша рать? Kan het zijn dat ons leger verslagen is?
Ужели князь погиб? Kan het zijn dat de vorst gevallen is?
Грозу за грозой, Onweer na onweer,
Беду за бедой ramp na ramp
Господь посылает нам! zendt de Heer ons toe!
От Божья суда никто не уйдет, Niemand ontkomt aan Gods oordeel,
Никто, поверь. Никто! Niemand, geloof het. Niemand!
Скажите мне! Zeg het me!
В неравном бою In een ongelijke strijd
С несметным врагом tegen een talloze vijand
Костьми полегла вся рать... viel het hele leger ten onder...
Ах! Ach!
Все полки: Alle legers:
И ранен сам князь, en de vorst zelf is gewond,
И с братом своим, en samen met zijn broer,
И с сыном в плен он взят... en samen met zijn zoon is hij gevangengenomen...
Ужели лада ранен и в плену?! Is mijn geliefde werkelijk gewond en gevangen?!
Все в плену. Allen zijn gevangen.
Нет! Нет!.. Не верю!.. Нет!.. Нет!.. Nee! Nee!.. Ik geloof het niet!.. Nee!.. Nee!..
Так это правда, что князь в плену, Dus het is waar, dat de vorst gevangen is,
Что он ранен? dat hij gewond is?
Что враг идет сюда на нас? dat de vijand hierheen op ons afkomt?
Бояре, скажите, что делать Bojaren, zeg op, wat te doen
И как быть нам? en hoe moeten wij ons redden?
Ни князя, ни рати, ни помощи?.. Geen vorst, geen leger, geen hulp?..
Кто ж город отстоит? Wie zal dan de stad behouden?
Кто? Кто?.. Wie? Wie?..
Нам, княгиня, не впервые Het is voor ons niet de eerste keer, vorstin,
Под стенами городскими onder de stadsmuren
У ворот встречать врагов. bij de poorten de vijand te ontmoeten.
Город крепок, будь спокойна, De stad is sterk, wees gerust,
Стены крепки, рвы глубоки, de muren zijn sterk, de grachten zijn diep,
И надежен наш острог. en ons bolwerk is betrouwbaar.
Город крепок, будь спокойна, De stad is sterk, wees gerust,
Бог поможет, одолеем, God zal helpen, wij zullen overwinnen,
Отстоим Путивль. wij zullen Putiwl behouden.
Не стенами крепок город, Niet door zijn muren is de stad sterk,
Не в остроге крепость наша, niet in het bolwerk ligt onze kracht,
Не в окопах, niet in de loopgraven,
Не во рвах; niet in de grachten;
Наша крепость — вера в Бога, Onze kracht is het geloof in God,
Верность князю и тебе, княгиня, trouw aan de vorst en aan jou, vorstin,
И к родине любовь. en liefde voor ons vaderland.
Спасибо вам, бояре, Dank jullie wel, bojaren,
Мне ваши речи любы: jullie woorden zijn me dierbaar:
Я верю вам, бояре, Ik vertrouw jullie, bojaren,
В том слове правду слышу. in die woorden hoor ik de waarheid.
От горя-бездолья, я пала духом, Door verdriet en ellende verloor ik de moed,
Но ваше слово правды maar jullie waarachtige woord
Мне силы вдохнуло вновь blies mij opnieuw kracht in
И луч надежды снова en een straal van hoop opnieuw
Зажгло в душе моей. ontvlamde in mijn ziel.
Звон! Набат! И впрямь, набат! Набат! Бояре! Klokken! Stormklok! En inderdaad, de stormklok! De stormklok! Bojaren!
Набатный звон, зловещий звон! De stormklok, het onheilspellend gelui!
Бедой грозит, княгиня, он. Het dreigt met onheil, vorstin.
Ужели? О, Господи! Kan het zijn? O, Heer!
То враг нагрянул к нам сюда. Het is de vijand die hier op ons is afgekomen.
Нагрянул враг! О, Боже! De vijand is op ons afgekomen! O, God!
Что будет с нами! Wat zal er van ons worden!
Владычица святая, помоги! Heilige Gebiedster, help ons!
То Божья кара, Божий гнев, Het is Gods straf, Gods toorn,
То Божий гнев! О, Господи! Het is Gods toorn! O, Heer!
То Божий гнев, то Божья кара! Het is Gods toorn, het is Gods straf!
Божий гнев карает нас! Gods toorn straft ons!
От Божья суда не уйдешь никуда! Aan Gods oordeel ontkom je nergens!
То враг идет, то грозный враг. Het is de vijand die nadert, de dreigende vijand.
Пожар. То пригород пылает! Brand. De buitenwijk staat in lichterlaaie!
Бабы воют, народ бежит, De vrouwen jammeren, het volk vlucht,
Острог горит! Het bolwerk staat in brand!
В поле рыщут половцы! De Polovtsen zwerven over de velden!
Грабят, жгут посад! Глядите! Zij plunderen, verbranden de voorstad! Kijk!
Бояре, скорей, скорей на стены. Bojaren, snel, snel naar de muren.
Скорей на стены городские! Snel naar de stadsmuren!
А часть остаться здесь должна. En een deel moet hier blijven.
Княгиню охранять. om de vorstin te bewaken.
То Божья кара. Божий гнев. Het is Gods straf. Gods toorn.
То Бог карает нас. Het is God die ons straft.
То Божий гнев карает нас! Het is Gods toorn die ons straft!
От Божья суда не уйдешь никуда! Aan Gods oordeel ontkom je nergens!