Gaetano Donizetti
È ver... Sul capo mio l'onda Dat is waar... Op mijn hoofd zal het water
che terge dall'antica macchia dat de oude smet afwast
fia sparsa in breve... Un sacro weldra worden uitgegoten... Een heilige
terror m'investe! huivering bevangt mij!
Di terror che parli? Over welke angst heb je het?
Quei che t'apre le braccia, Hij die zijn armen voor je opent,
ostia di pace s'offerse, bood zichzelf aan als offer van vrede,
e pace ci dona en hij schenkt ons vrede
nell'alma in cui discende. in de ziel waarin hij neerdaalt.
Io n'ho ben d'uopo! Die heb ik hard nodig!
Da procellosi affetti Door stormachtige hartstochten
è sconvolta la mia. is de mijne in beroering.
Poliuto! Poliuto!
Velen di gelosia Het gif van jaloezie
mi freme il cor!... kookt in mijn hart!...
Fia vero... Zou het waar zijn...
Dir la parola, Woorden kunnen niet zeggen,
intendere il pensiero mal può de gedachte kan nauwelijks bevatten,
di quanto amor la mia consorte met hoeveel liefde ik mijn vrouw
amava... ed amo... beminde... en bemin...
Di tristezza ingombra Door droefheid overmand
talor la vidi, e tacito le guance zag ik haar soms, en zag ik stille, bittere tranen
solcarle amaro pianto: over haar wangen lopen:
a lei ne chiesi; con labbro incerto ik vroeg haar waarom; met onzekere lippen
mendicò ragioni, zocht ze naar redenen
che fur pretesti. die slechts uitvluchten waren.
A Callistene apersi Aan Callistene vertrouwde ik
il mio pensier geloso, mijn jaloerse gedachten toe,
e d'un rivale anch'ei sospetta. en ook hij vermoedt een rivaal.
Ah! Chi nomasti? Taci. Ach! Wie noem je daar? Zwijg.
Ministro d'un culto iniquo, Als dienaar van een onrechtvaardige eredienst
ben costui le parti tutte ne adempie! speelt die man al zijn rollen maar al te goed!
Di virtù severa Van strenge deugd
specchio è la tua consorte. is je vrouw een spiegel.
Calmati... cessa. Kalmeer... hou op.
Il momento s'appressa Het ogenblik nadert,
il momento solenne! het plechtige ogenblik!
A Dio ti volgi, Wend je tot God,
e quel soccorso implora, en smeek om die hulp
che invan giammai non fu richiesto. die nooit tevergeefs is gevraagd.
Io piego la fronte nella polve... Ik buig mijn hoofd in het stof...
... e gemo... e prego. ...en zucht... en bid.
D'un'alma troppo fervida De hartstochten van een al te vurige ziel
tempra, buon Dio, gli affetti... matig ze, goede God...
Tu che lo puoi, tu dissipa U die het kunt, verdrijf
gli orrendi miei sospetti... mijn afschuwelijke vermoedens...
Nel combattuto cuore Moge uw genade mijn verscheurde hart
t'inebrii il tuo favore, dronken maken,
né più lo scuota un palpito en moge geen hartslag het nog doen beven
che indegno sia di te... die U onwaardig is...