Gaetano Donizetti
Qual mi ricerca l'anima Welke zoete, onbekende kracht
dolce potenza ignota!... doorzoekt mijn ziel!
Somiglia alla speranza... Het lijkt op hoop,
L'umana gioia avanza... het overtreft de menselijke vreugde.
Par che dal ciglio infranto Het lijkt of van mijn verzwakte oog
mi cada un fosco vel!... een donkere sluier valt!
Par che il devoto canto Het lijkt of het vrome gezang
ritrovi un'eco in ciel! een weerklank in de hemel vindt!
Mira... Kijk...
Donna!... Vrouw!...
Ah, sposo mio... Ach, mijn man...
Di'... rispondi... Zeg op... antwoord...
Abbandonasti il tuo rito? Heb je je eredienst verlaten?
Un vero Dio me raccolse. Een ware God heeft mij opgenomen.
Ed obliasti qual rigor? En ben je vergeten hoe streng de wet is?
Nol temo, nol temo. Ik vrees die niet, ik vrees die niet.
Donde viene il periglio, Waar komt het gevaar vandaan,
donde viene il terror? waar komt de angst vandaan?
Un favorito del sommo imperator, Een gunsteling van de oppermachtige keizer,
un più tremendo proconsol empio een nog vreselijker, goddeloze proconsul,
in questo dì qui giunge, komt vandaag hier aan,
e il suo braccio feroce ora en zijn wrede arm
dal cor n'è sprone a carnefici nostri, zet nu uit eigen hart onze beulen aan,
onde novelli s'inventino supplici. opdat er nieuwe martelingen worden bedacht.
Io l'affronto il furore; Ik trotseer hun woede;
al lor pugnali già presento il sen. Ik bied mijn borst nu al aan hun dolken.
Ah! deh, taci! Al proconsole Ach! toe, zwijg! Voor de proconsul
e a mio padre più ancora en meer nog voor mijn vader
cela il segreto. Io pure il taccio. moet je het geheim verbergen. Ook ik zal het verzwijgen.
Che io rinneghi Dat ik zou verloochenen
quel Dio che tanto adoro! de God die ik zo aanbid!
Taci, se m'ami! Zwijg, als je van me houdt!
Taci... taci, se m'ami, Zwijg... zwijg, als je van me houdt,
o di spavento, of van schrik,
o di spavento morrò! of van schrik zal ik sterven!
Oggetto de' miei numi, Voorwerp van mijn verering,
gentil pensier di me, lieve gedachte van mijn geest,
clemente fra gli eletti in zijn genade, onder de uitverkorenen,
Iddio ti chiama a sé. roept God je tot zich.
Ah! se tu m'ami, taci Ach! als je van me houdt, zwijg,
Piangendo chieggo a te. Wenend smeek ik het je.
Lo sdegno lor paventa, Vrees hun toorn,
Lo sposo salva a me, red mijn man voor mij,
Paventa il loro sdegno! Vrees hun toorn!
Nell'ombra e nel silenzio In het duister en in stilte
volgiamo amici il piè,... laten we gaan, vrienden...
Poter un Dio clemente De macht van een genadige God
farà trionfar la fè zal het geloof doen zegevieren.
Oggetto de' miei numi, Voorwerp van mijn verering,
gentil pensier di me, lieve gedachte van mijn geest,
clemente fra gli eletti in zijn genade, onder de uitverkorenen,
Iddio ti chiama a sé roept God je tot zich.
Se tu m'ami, Ah, taci, Als je van me houdt, ach, zwijg,
piangendo chieggo a te, wenend smeek ik het je,
lo sposo salva a me, ah, sì red mijn man voor mij, ach, ja.
Omai da lunge Al in de verte
nell'immense pianure op de onmetelijke vlakten
brillan le insegne blinken de vaandels
di romane legion. van de Romeinse legioenen.
Il proconsol s'avanza De proconsul nadert,
dell'alto Imperator: gezant van de verheven keizer:
Qui Severo giunge armato. Severo komt hierheen, gewapend.
Ah! Severo!... E combattendo Ach! Severo!... Is hij dan niet strijdend
ei sul campo non morì? op het slagveld gesneuveld?
Egli vive. Hij leeft.
O ciel!... che sento? O hemel!... wat hoor ik?
Ah! Egli vive! Severo? Ah! Ach! Hij leeft! Severo? Ach!
Perchè di stolto giubilo mi balzi, Waarom spring je op van dwaze vreugde,
o cor, nel petto?... o hart, in mijn borst?
Vive l'amato oggetto, De geliefde leeft,
ma spento egli è per me! maar voor mij is hij dood!
Condanna questi palpiti Mijn plicht, mijn lot, veroordeelt
il mio dover... la sorte... deze hartslagen... mijn plicht... mijn lot...
Il palpito di morte De slag van de dood
meglio s'addice a te. past beter bij jou.