Gaetano Donizetti
Che!... Possenti numi! Wat!... Machtige goden!
Tu, tu stesso! Jij, jij zelf!
Sì. Ja.
Ah! non seguirmi... Ach! volg me niet...
Odi, t'arresta... Luister, blijf staan...
invan presumi, dispietata, tevergeefs, meedogenloze, meen je,
presumi invano tevergeefs meen je
di fuggirmi... mij te kunnen ontvluchten...
Scendi al regno della morte, Daal af naar het rijk van de dood,
Io ti seguo. en ik volg je.
Eterna guerra mi farai, Eeuwig zul je mij bestrijden,
tremenda sorte! vreselijk lot!
Tremi! Je beeft!
Io ti veggo impallidir! Ik zie je verbleken!
Un oggetto di terrore son per te? Ben ik voor jou iets om van te schrikken?
Vorrei morir! Ik wou dat ik dood was!
Il più lieto dei viventi, ah! De gelukkigste der levenden, ach!
Fui giungendo in quest'arene! was ik toen ik in dit land aankwam!
E un olimpo di contenti, sì, En een Olympus van geluk, ja,
io sperai dal nostro imene! hoopte ik van ons huwelijk!
La mia gioia è volta in pianto, Mijn vreugde is in tranen omgeslagen,
gronda sangue il core infranto, mijn gebroken hart druipt van bloed,
fu delirio la mia speme, mijn hoop was een waan,
d'egra mente un sogno fu! de droom van een zieke geest!
Ei non vegga il pianto mio. Hij mag mijn tranen niet zien.
Ah! le mie smanie non intenda... Ach! hij mag mijn onrust niet merken...
Se pietoso in ciel v'è un Dio, Als er in de hemel een genadige God is,
ah! da me stessa mi difenda. ach! dan moet hij mij tegen mezelf beschermen.
Tutto, ah! tutto il primo ardore Heel mijn, ach! heel mijn eerste liefde
si ridesta nel mio core... ontwaakt opnieuw in mijn hart...
Ah! per me non abbia, ah! Ach! moge voor mij, ach, de deugd
Un confine la virtù! geen grenzen kennen!
Sì, tutto il primo ardore Ja, heel mijn eerste liefde
Ah! fu delirio, sì, la mia speme, Ach! mijn hoop was een waan, ja,
Sì, d'egra mente un sogno fu! ja, de droom van een zieke geest!
Ah! chi ti guida, incauto? Ach! wat brengt je hier, roekeloze?
Mel chiedi? Vraag je mij dat?
L'amor mio. Mijn liefde.
Entrambi siam colpevoli, We zijn allebei schuldig,
tu se prosegui, jij als je doorgaat,
ed io se più t'ascolto. en ik als ik nog langer naar je luister.
Involati, esci... Ga heen, vertrek...
E potrei lasciarti? En zou ik je kunnen verlaten?
Lo devi. Dat moet je.
Oh! cruda! O! wrede!
Mai, no, Nee, nooit
tu non mi amasti! heb jij van me gehouden!
E leggere mi puoi En kun jij lezen
nell'alma? in mijn ziel?
Ah! non sai qual rio contrasto Ach! weet je niet welke wrede strijd
nell'alma provo? ik in mijn ziel doormaak?
Dunque m'ami? Dus je houdt van me?
Ahi misera! Che parlo! Wee mij! Wat zeg ik!
Il vero intendo! Ik hoor de waarheid!
Tu m'ami ancora? Je houdt nog van me?
Io... Ik...
Oh, dimmelo... O, zeg het me...
Oh, dimmelo... O, zeg het me...
Strazio di morte orrendo! Een gruwelijke doodsmarteling!
Mira lo chieggo in lagrime... Zie, ik vraag het in tranen...
Ed al tuo piè. en aan je voeten.
Di' che m'ami ancora. Zeg dat je nog van me houdt.
Quest'alma è troppo debole Deze ziel is te zwak
In così rio cimento! voor zo'n wrede beproeving!
Fuggi, nol sai che perdere Vlucht, weet je niet dat één ogenblik
mi puote un sol momento? mij in het verderf kan storten?
Ah! d'un rimorso orribile Ach! tranen van afschuwelijke wroeging,
non far ch'io sparga il pianto. laat mij die niet storten.
Lasciami, o crudo, gemere, Laat mij klagen, wreedaard,
ma di dolor soltanto. maar alleen van verdriet.
Pura, innocente lasciami Laat mij zuiver en onschuldig
spirar lontan da te sterven, ver van jou.
No, vivi, esulta, o barbara, Nee, leef, juich, wrede vrouw,
del tuo consorte al fianco. aan de zijde van je man.
Disperdi, oblia d'un misero Verdrijf, vergeet zelfs de herinnering
il sovvenir pur anco. aan een rampzalige.
Disperdi, sì, disperdi Verdrijf, ja, verdrijf
Il sovvenir pur anco... zelfs de herinnering...
Non io, non io dimentico Ik niet, nooit zal ik
sarò di te giammai. jou vergeten.
Pura, innocente lasciami Laat mij zuiver en onschuldig
Spirar lontan da te sterven, ver van jou.
Ah! sì, per te, sì, avvamperò. Ach! ja, voor jou, ja, zal ik branden.