Claude Debussy
Tu m'abandonnes aussi; tu es toujours chez petite mère… Jij laat me ook in de steek; je bent altijd bij moedertje…
Tiens, nous sommes tout juste assis sous les fenêtres de petite mère, Kijk, we zitten precies onder de ramen van moedertje,
Elle fait peut-être sa prière du soir en ce moment… Misschien zegt ze nu net haar avondgebed…
Mais dis-moi, Yniold, elle est souvent avec ton oncle Pelléas, n'est-ce pas? Maar zeg eens, Yniold, ze is vaak bij je oom Pelléas, hè?
Oui, oui, toujours, petit père; quand vous n'êtes pas là. Ja, ja, altijd, vadertje; als u er niet bent.
Ah! Tiens, quelqu'un passe avec une lanterne dans le jardin! Ah! Kijk, daar loopt iemand met een lantaarn door de tuin!
Mais on m'a dit qu'ils ne s'aimaient pas… Maar ik heb gehoord dat ze elkaar niet mochten…
Il paraît qu'ils se querellent souvent… non? Het schijnt dat ze vaak ruzie maken… niet?
Est-ce vrai? Is het waar?
Oui, oui, c'est vrai. Ja, ja, het is waar.
Oui? Ah! ah! Ja? Ah! ah!
Mais à propos de quoi se querellent-ils? Maar waarover maken ze dan ruzie?
A propos de la porte. Over de deur.
Comment! A propos de la porte! Wat! Over de deur!
Qu'est-ce que tu racontes là? Wat vertel je me nu?
Parce qu'elle ne peut pas être ouverte. Omdat hij niet open kan.
Qui ne veut pas qu'elle soit ouverte? Wie wil niet dat hij opengaat?
Voyons pourquoi se querellent-ils? Kom, waarom maken ze ruzie?
Je ne sais pas, petit père, à propos de la lumière. Ik weet het niet, vadertje, over het licht.
Je ne te parle pas de la lumière; je te parle de la porte. Ik heb het niet over het licht; ik heb het over de deur.
Ne mets pas ainsi la main dans la bouche… Steek je hand niet zo in je mond…
Voyons… Kom nou…
Petit père! petit père! Vadertje! vadertje!
Je ne le ferai plus… Ik zal het niet meer doen…
Voyons; pourquoi pleures-tu maintenant? Kom; waarom huil je nu?
Qu'est-il arrivé? Wat is er gebeurd?
Oh! oh! petit père! vous m'avez fait mal! O! o! vadertje! u hebt me pijn gedaan!
Je t'ai fait mal? Heb ik je pijn gedaan?
Où t'ai-je fait mal? Waar heb ik je pijn gedaan?
C'est sans le vouloir… Het was niet met opzet…
Ici, ici, à mon petit bras… Hier, hier, aan mijn armpje…
C'est sans le vouloir; voyons, ne pleure plus; je te donnerai quelque chose demain. Het was niet met opzet; kom, niet meer huilen; morgen krijg je iets van me.
Quoi, petit père? Wat dan, vadertje?
Un carquois et des flèches. Een pijlkoker en pijlen.
Mais dis-moi ce que tu sais de la porte. Maar vertel me wat je van de deur weet.
De grandes flèches? Grote pijlen?
Oui, de très grandes flèches. Ja, heel grote pijlen.
Mais pourquoi ne veulent-ils pas que la porte soit ouverte? Maar waarom willen ze niet dat de deur opengaat?
Voyons, réponds-moi à la fin! non, non, n'ouvre pas la bouche pour pleurer, Kom, geef nu eindelijk antwoord! nee, nee, doe je mond niet open om te huilen,
Je ne suis pas fâché. Ik ben niet boos.
De quoi parlent-ils quand ils sont ensemble? Waarover praten ze als ze samen zijn?
Pelléas et petite mère? Pelléas en moedertje?
Oui; de quoi parlent-ils? Ja; waarover praten ze?
De moi; toujours de moi. Over mij; altijd over mij.
Et que disent-ils de toi? En wat zeggen ze over jou?
Ils disent que je serai très grand. Ze zeggen dat ik heel groot word.
Ah! misère de ma vie! Ah! wat een ellendig leven!
Je suis ici comme un aveugle qui cherche son trésor au fond de l'océan! Ik zit hier als een blinde die zijn schat zoekt op de bodem van de oceaan!
Je suis ici comme un nouveau-né perdu dans la forêt et vous… Ik zit hier als een pasgeboren kind dat in het bos verdwaald is, en jullie…