Richard Wagner
Wehe! Wehe! Was tat ich? - Wo war ich? - Wee! Wee! Wat deed ik? Waar was ik?
Mutter! Süsse, holde Mutter! Moeder! Zoete, lieflijke moeder!
Dein Sohn, dein Sohn musste dich morden! - Jouw zoon, jouw zoon moest jou vermoorden!
O Tor! Blöder, taumelnder Tor! O dwaas! Domme, wankelende dwaas!
Wo irrtest du hin, ihrer vergessend, - Waarheen dwaalde je, haar vergetend,
deiner, deiner vergessend? jezelf, jezelf vergetend?
Traute, teuerste Mutter! Geliefde, dierbaarste moeder!
War dir fremd noch der Schmerz, Was de smart je nog vreemd,
des Trostes Süsse de zoetheid van de troost
labte nie auch dein Herz; laafde ook nooit je hart;
das Wehe, das dich reut, Het wee dat je berouwt,
die Not nun büsse boet die nood nu
im Trost, den Liebe dir beut. in de troost die liefde je biedt.
Die Mutter, - die Mutter - konnt ich vergessen! Mijn moeder... mijn moeder... kon ik vergeten!
Ha! - Was Alles vergass ich wohl noch? Ha! Wat heb ik toch nog meer vergeten?
Wes war ich je noch eingedenk? - Wat was ik ooit nog indachtig?
Nur dumpfe Torheit lebt in mir! Slechts doffe dwaasheid leeft in mij!
Bekenntnis Bekentenis
wird Schuld in Reue enden - zal schuld in berouw doen eindigen,
Erkenntnis inzicht
in Sinn die Torheit wenden. de dwaasheid tot verstand keren.
Die Liebe lerne kennen, Leer de liefde kennen
die Gamuret umschloss, die Gamuret omsloot,
als Herzeleids Entbrennen toen Herzeleides ontvlammen
ihn sengend überfloss! - hem zengend overstroomde!
Die Leib und Leben Zij die lijf en leven
einst dir gegeben, je eens gegeven heeft,
der Tod und Torheit weichen muss, - voor wie dood en dwaasheid wijken moet,
sie beut zij biedt
dir heut - je heden,
als Muttersegens letzten Gruss, als laatste groet van moederzegen,
der Liebe ersten Kuss. de eerste kus der liefde.