Christoph Willibald Gluck
Quels sons harmonieux ! Wat een harmonieuze klanken!
J'entends retentir ce bocage Ik hoor dit bos weerklinken
Du ramage van het vogelgezang
Des oiseaux, van de vogels,
Du murmure des ruisseaux het gemurmel van de beekjes
Et des soupirs de Zéphire. en de zuchten van Zefier.
On goûte en ce séjour un éternel repos. Hier vindt men eeuwige rust.
Mais le calme qu'on y respire Maar de rust die men hier inademt
Ne saurait adoucir mes maux. kan mijn smart niet verzachten.
Ô toi, doux objet de ma flamme, O jij, dierbaar voorwerp van mijn liefde,
Toi seule y peux calmer le trouble de mon âme ! jij alleen kunt hier de onrust van mijn ziel bedaren!
Tes accents Jouw klanken,
Tendres et touchants, teder en ontroerend,
Tes regards séduisants, je verleidelijke blikken,
Ton doux sourire je zachte glimlach
Sont les seuls biens que je désire. zijn de enige schatten waarnaar ik verlang.