Christoph Willibald Gluck
Impitoyables Dieux ! Qu'exigez-vous de moi ! Meedogenloze goden! Wat verlangen jullie van mij!
Comment puis-je obéir à votre injuste loi ! Hoe kan ik jullie onrechtvaardige wet gehoorzamen!
Quoi, j'entendrai sa voix touchante, Wat, ik zal haar ontroerende stem horen,
Je presserai sa main tremblante, ik zal haar bevende hand vastpakken,
Sans que d'un seul regard… ô ciel ! Quelle rigueur ! zonder ook maar een enkele blik... o hemel! Welk een wreedheid!
Eh bien… j'obéirai ! Je saurai me contraindre. Welnu... ik zal gehoorzamen! Ik zal mij weten te bedwingen.
Eh ! Devrais-je encore me plaindre, Ach! Zou ik nog mogen klagen,
Lorsque j'obtiens des Dieux la plus grande faveur ! nu ik van de goden de allergrootste gunst ontvang!
L'Amour accroît ma flamme : wakkert de Liefde mijn vuur aan:
Je vais revoir ses appas. ik zal haar bekoorlijkheden weerzien.
L'Enfer en vain nous sépare : Vergeefs scheidt de Hel ons:
Les monstres du Tartare de monsters van de Tartarus
Ne m'épouvantent pas ! boezemen mij geen schrik in!