Christoph Willibald Gluck
Mais d'où vient qu'il persiste à garder le silence ? Maar waarom volhardt hij in zijn zwijgen?
Quels secrets veut-il me cacher ? Welke geheimen wil hij voor mij verbergen?
Au séjour du repos devait-il m'arracher Moest hij mij uit het oord van rust wegrukken
Pour m'accabler de son indifférence ? om mij dan met zijn onverschilligheid te verpletteren?
Oh, destin rigoureux ! O, meedogenloos lot!
Ma force m'abandonne, Mijn kracht begeeft mij,
Le voile de la mort retombe sur mes yeux. de sluier van de dood daalt weer over mijn ogen.
Je frémis, je languis, je frissonne, Ik huiver, ik kwijn, ik ril,
Je tremble, je pâlis, mon cœur palpite, ik beef, ik verbleek, mijn hart bonst,
Un trouble secret m'agite, een verborgen onrust schokt mij,
Tous mes sens sont saisis d'horreur al mijn zinnen worden door afgrijzen bevangen
Et je succombe à ma douleur. en ik bezwijk onder mijn smart.
Ne me rends-tu la vie Geef je mij het leven terug
Que pour les tourments ? alleen om te lijden?
Fortune ennemie, Vijandig lot,
Quelle barbarie ! welk een wreedheid!
Ne me rends-tu la vie Geef je mij het leven terug
Que pour les tourments, alleen om te lijden,
Ne me rends-tu la vie Geef je mij het leven terug
Que pour les tourments, que pour les tourments ? alleen om te lijden, alleen om te lijden?
Je goûtais les charmes Ik genoot de bekoring
D'un repos sans alarmes, van een rust zonder angst,
Ses injustes soupçons Haar onterechte argwaan
Redoublent mes tourments. verdubbelt mijn kwelling.
D'un repos sans alarmes, van een rust zonder angst,
Le trouble, les larmes Onrust en tranen
Que dire ? que faire ? Wat moet ik zeggen? Wat moet ik doen?
Remplissent aujourd'hui vullen nu
Mes malheureux moments. mijn ongelukkige uren.
Je goûtais les charmes Ik genoot de bekoring
Elle me désespère, Ze maakt me wanhopig,
D'un repos sans alarmes, van een rust zonder angst,
D'un repos sans alarmes, van een rust zonder angst,
Ne pourrai-je calmer Kan ik dan niet
Le trouble de ses sens ? de verwarring in haar hoofd tot bedaren brengen?
Le trouble, les larmes Onrust en tranen
Que dire ? que faire ? Wat moet ik zeggen? Wat moet ik doen?
Remplissent aujourd'hui vullen nu
Mes malheureux moments, mijn ongelukkige uren,
Mes malheureux moments. mijn ongelukkige uren.
Que mon sort est à plaindre ! Wat is mijn lot beklagenswaardig!
Je frissonne, je tremble, Ik huiver, ik beef,
Je ne puis me contraindre ! Ik kan mij niet bedwingen!
Je frissonne, je tremble. Ik huiver, ik beef.
Fortune ennemie, Vijandig lot,
Ah ! quelle barbarie ! ach, welk een wreedheid!
Ne me rends-tu la vie Geef je mij het leven terug
Que pour les tourments ? alleen om te lijden?
Fortune ennemie, Vijandig lot,
Quelle barbarie ! welk een wreedheid!
Ne me rends-tu la vie Geef je mij het leven terug
Que pour les tourments, alleen om te lijden,
Ne me rends-tu la vie Geef je mij het leven terug
Que pour les tourments, que pour les tourments ? alleen om te lijden, alleen om te lijden?