Pyotr Ilyich Tchaikovsky
На море утушка Op de zee was een eendje
Купалася, aan het baden,
На море серая op de zee was de grijze
Полоскалася. zich aan het plonzen.
Купавшись утушка Toen ze gebaad had, het eendje,
Встрепенулася, schudde zich op,
Встрепенувшись серая opgeschud, de grijze,
Да воскрякнула, en kwaakte luid,
Да воскрякнула: en kwaakte luid:
Как то мне с синя моря Hoe moet ik straks van de blauwe zee
Подыматься будет! weer opvliegen!
Как то мне с жёлтым песком Hoe moet ik straks van het gele zand
Расставаться будет? weer afscheid nemen?
На море утушка Op de zee was een eendje
Купалася, aan het baden,
На море серая op de zee was de grijze
Полоскалася. zich aan het plonzen.
Нам в терему и тесно, да и душно, Hier in de vrouwenkamer is het benauwd en bedompt,
Да и сидеть там скучно целый день. en daar de hele dag zitten is zo saai.
Ты старая, тебя не манит лето Jij bent oud, de zomer lokt jou niet
В зелёный сад, на шёлковы луга! naar de groene tuin, naar de zijden weiden!
Ну, в сад, так в сад. Nou, naar de tuin dan, naar de tuin.
Мне всё равно, садитесь, Het maakt mij niets uit, ga zitten,
Да пойте, пойте, пойте! en zing maar, zing, zing!
Купавшись утушка Toen ze gebaad had, het eendje,
Встрепенулася. schudde zich op.
Встрепенувшись серая opgeschud, de grijze,
Да воскрякнула, en kwaakte luid,
Да воскрякнула... en kwaakte luid...
Все ту же песнь, подружки, вы поёте Jullie zingen altijd datzelfde lied, vriendinnen,
Унылую. А мне ещё тоскливей бы хотелось. zo droevig. Maar ik zou iets nog treuriger willen.
Ах, спойте, спойте мне ту песнь, Ach, zing, zing voor mij dat lied,
Что наша Машенька любила. waar onze Masjenka zo van hield.
Какая Машенька? Welke Masjenka?
Соседка наша, Onze buurmeid,
Ну, та, что выдали за старика седого, je weet wel, die ze uithuwelijkten aan een grijze grijsaard,
Что чахла, чахла и умерла потом. die wegkwijnde, wegkwijnde en daarna stierf.
Что за охота?! Wat een idee toch?!
Беда какая! Песня не пророк, Wat een drukte! Een lied is geen voorspeller,
Вы, девицы, не вóронья. en jullie, meisjes, zijn geen krassende kraaien.
Зачем боярышне перечить? Waarom de jonkvrouw tegenspreken?
Иль нет, постойте, я сама спою. Of nee, wacht, ik zal het zelf zingen.
Спою про злую тоску мою, Ik zal zingen over mijn wrede verdriet,
Про горькую неволю! over mijn bittere gevangenschap!
А вы, подружки, En jullie, vriendinnen,
Слушайте, не смейтесь. luister, en lach niet.
Соловушко в дубравушке Het nachtegaaltje in het eikenbos
Громко свищет, fluit luid,
Громко свищет. fluit luid.
А девица в теремочке maar het meisje in haar kamertje
Слёзно плачет, huilt bittere tranen,
Слёзно плачет. huilt bittere tranen.
Скучно, скучно мне, девице, в теремочке, Wat saai, wat saai is het voor mij, een meisje, in dit kamertje,
В теремочке. in dit kamertje.
Утешай меня, соловушко, в кручине, Troost mij, nachtegaaltje, in mijn verdriet,
В кручине. in mijn verdriet.
Прилетай ко мне, соловушко, в светлицу, Vlieg naar mij toe, nachtegaaltje, in mijn lichte kamer,
Во светлицу. in mijn lichte kamer.
Я поставлю тебе клетку золотую, Ik zal voor jou een gouden kooi neerzetten,
Золотую. een gouden.
Я насыплю белояровой пшеницы, Ik zal de fijnste tarwe voor jou uitstrooien,
Да пшеницы. ja, tarwe.
Напою тебя медовою сытóю, Ik zal jou zoete honingmede te drinken geven,
Сытóю. honingmede.
Ах, не мила-то мне твоя Ach, maar jouw zoete drank is mij niet lief,
Медовая сытица, jouw honingmede,
Медовая. honingzoet.
А мила-то мне maar wat mij wel lief is
Болотная водица, is het water van het moeras,
Болотная. het moeraswater.
Не мила мне белоярова пшеница, De fijnste tarwe is mij niet lief,
Ах, пшеница, ach, de tarwe,
А мила мне мушка мелкая, лесная, maar mij lief is een klein bosvliegje,
Не мила мне твоя клетка золотая. jouw gouden kooi is mij niet lief.
Ах, не мила твоя мне клетка Ach, jouw kooi is mij niet lief,
Золотая, die gouden,
Золотая, die gouden,
А мила мне моя воля, maar mij lief is mijn vrijheid,
А мила мне моя воля, maar mij lief is mijn vrijheid,
Воля дорогая, mijn dierbare vrijheid,
Воля дорогая! mijn dierbare vrijheid!