Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Чтобы сто лет вам не стариться. Dat jullie honderd jaar lang niet oud worden.
Цветным платьям не носитися, Dat jullie kleurige gewaden nooit verslijten,
Чтобы сто лет вам не стариться. Dat jullie honderd jaar lang niet oud worden.
Коням добрым не умаяться, Dat jullie goede paarden nooit afgemat raken,
Бочкам полным не сушитися. Dat jullie volle vaten nooit opdrogen.
Жемчуг вам считать лукошками! Dat jullie parels bij de mand vol kunnen tellen!
Серебро лопатой сгрёбывать, Dat jullie zilver met de schep bijeen kunnen harken,
Сына вам родить соколика. Dat jullie een zoon krijgen, een valkje.
Сына вам родить, Dat jullie een zoon krijgen,
Сына вам родить соколика. Dat jullie een zoon krijgen, een valkje.
Сына вам соколика, Een zoon voor jullie, een valkje,
Вам серебро лопатой сгрёбывать, Dat jullie zilver met de schep bijeen kunnen harken,
Вам бы сто лет жить да не стариться. Dat jullie honderd jaar mogen leven en niet oud worden.
Цветным платьям не носитися, Dat jullie kleurige gewaden nooit verslijten,
Коням добрым не умаяться, Dat jullie goede paarden nooit afgemat raken,
Жить в совете и в вечной любви. Dat jullie in eendracht en in eeuwige liefde mogen leven.
Что бледен так? Waarom zo bleek?
Постой! Wacht!
Нам дорог каждый миг... Elk ogenblik is ons dierbaar...
Ужасная гроза висит над нами. Een vreselijke storm hangt boven ons.
И ты, и ты её накликал сам! En jij, jij hebt haar zelf over ons afgeroepen!
О, не томи меня! O, kwel mij niet!
От клятвы ты отрёкся, неразумный! Je hebt je eed verzaakt, onbezonnen dwaas!
Хоть полукавил бы немножко. Нет! Had je maar een beetje geveinsd. Maar nee!
Едва лишь клятву дал опричине служить, Nauwelijks had je gezworen de opritsjnina te dienen,
Опричники тебе лишь только возвратили of de opritsjniki hadden je nog maar net teruggegeven
Твоё добро и честь, ты вмиг всё позабыл. je bezit en je eer, en in een oogwenk vergat je alles.
Так слушай, слушай слово роковое, Luister dan, luister naar een noodlottig woord,
Последнее оно, последнее оно! Het allerlaatste is het, het allerlaatste!
Послушайся меня. Опричник ты ещё, Luister naar mij. Je bent nog steeds een opritsjnik,
Опричник, связанный и клятвой грозной, een opritsjnik, gebonden door een vreselijke eed,
И благодарностью, и царской волей. en door dankbaarheid, en door de wil van de tsaar.
Так покорись, о милый, покорись! Onderwerp je dan, o lieve, onderwerp je!
Я не пойму тебя! Ik begrijp je niet!
Поймёшь, ты не дитя. Je zult het begrijpen, je bent geen kind.
Я долг исполнил свой, а там своё твори! Ik heb mijn plicht gedaan; doe nu wat je goeddunkt!