Vincenzo Bellini
Mi chiami, o Norma? Je roept me, Norma?
Qual ti copre il volto tristo pallor? Wat voor sombere bleekheid ligt er op je gezicht?
Pallor di morte. De bleekheid van de dood.
Io tutta l'onta mia ti rivelo. Ik onthul je al mijn schande.
Una preghiera sola, odi, e l'adempi, Hoor één enkel verzoek aan, en vervul het,
se pietà pur merta als medelijden ooit verdiend wordt
il presente mio duol, door mijn smart van nu,
e il duol futuro. en de smart die nog komt.
Tutto, tutto io prometto. Alles, alles beloof ik.
Il giura. Zweer het.
Il giuro. Ik zweer het.
Odi. Purgar quest'aura Luister. Deze lucht te zuiveren,
contaminata dalla mia presenza die door mijn aanwezigheid besmet is,
ho risoluto, né trar meco io posso heb ik besloten, en meenemen kan ik niet
questi infelici. deze ongelukkigen.
A te li affido. Ik vertrouw ze aan jou toe.
Oh ciel! A me li affidi? O hemel! Vertrouw je ze aan mij toe?
Nel romano campo guidali a lui, Breng ze in het Romeinse kamp naar hem,
che nominar non oso. die ik niet durf te noemen.
Oh! Che mai chiedi? O! Wat vraag je toch?
Sposo ti sia men crudo; Moge hij als echtgenoot voor jou minder wreed zijn;
io gli perdono e moro. ik vergeef hem en sterf.
Sposo? Ah, mai! Echtgenoot? Ach, nooit!
Pei figli suoi t'imploro. Om zijn kinderen smeek ik je.