Vincenzo Bellini
Che feci, o ciel! Wat heb ik gedaan, o hemel!
Io son la rea. Ik ben de schuldige.
Canuto padre te ne scongiura, je grijze vader smeekt je erom:
di' che deliri, di' che tu menti, zeg dat je ijlt, zeg dat je liegt,
che stolti accenti uscir da te! dat er dwaze woorden over je lippen kwamen!
Il Dio severo che qui t'intende, De strenge god die je hier hoort,
se stassi muto, se il tuon sospende, als hij zwijgt, als hij zijn donder inhoudt,
indizio è questo, indizio espresso dan is dat een teken, een duidelijk teken
che tanto eccesso punir non de', dat hij zo'n vergrijp niet hoeft te straffen,
Ah no, che il Dio punir non de'! ach nee, dat de god niet hoeft te straffen!
Norma! Deh! Norma, scolpati! Norma! Ach, Norma, pleit jezelf vrij!
Taci? Ne ascolti appena? Je zwijgt? Hoor je ons nauwelijks?
Cielo! E i miei figli? Hemel! En mijn kinderen?
Ah! Miseri! Oh pena! Ach, de stakkers! O, wat een pijn!
I nostri figli? Onze kinderen?
Oh pena! O, wat een pijn!
Norma sei rea? Parla! Norma, ben je schuldig? Spreek!
Sì, oltre umana idea. Ja, erger dan een mens zich kan voorstellen.
Empia! Goddeloze!
Tu m'odi. Luister naar mij.
Scostati. Ga weg.
Deh! Deh! M'odi! Ach, ach, luister naar mij!
Oh, mio dolor! O, mijn smart!
Son madre … Ik ben moeder …
Madre! Moeder!
Acquetati. Kalmeer.
Clotilde ha i figli miei. Clotilde heeft mijn kinderen.
Tu li raccogli, e ai barbari Neem jij ze bij je, en ontruk ze
gl'invola insiem con lei. samen met haar aan de barbaren.
No! Giammai! Va'. Lasciami. Nee! Nooit! Ga. Laat me alleen.
Ah! Padre! Ah! Padre! Ach, vader! Ach, vader!
Un prego ancor. Nog één bede.
Oh, mio dolor! O, mijn smart!
Oh, qual orror! O, wat een gruwel!