Victor Herbert
To tell the coming of my daughter. om de komst van mijn dochter aan te kondigen.
The day with leaden feet is creeping, De dag kruipt voorbij op loden voeten,
While my impatient heart is leaping. terwijl mijn ongeduldige hart opspringt.
Oh child of love, oh child of grace, O kind van liefde, o kind van genade,
I see in thee thy mother's face, ik zie het gezicht van je moeder in jou,
And like a perfume rare, en als een zeldzaam parfum
Her gentle spirit fills the air, vervult haar zachte geest de lucht,
My Barbara, my Barbara! Mijn Barbara, mijn Barbara!
When as a youth I led my bride Toen ik als jongeman mijn bruid leidde
O'er mountain-chain and oceantide, over bergketens en oceaangetijden,
We dreamed a while to here remain, droomden wij ervan hier een tijd te blijven,
Afar from our beloved Spain. ver van ons geliefde Spanje.
We wandered o'er this island bower, Wij doolden over dit eilandhof,
And found herein a perfect flower; en vonden hier een volmaakte bloem;
It was a message from above, Het was een boodschap van boven,
To bless the union of our love. om de verbintenis van onze liefde te zegenen.
The flower she gave to me — my bride; De bloem die mijn bruid mij gaf;
A winsome rose, our joy, our pride. een innemende roos, onze vreugde en onze trots.
Oh child of love, oh child of grace, O kind van liefde, o kind van genade,
I see in thee thy mother's face, ik zie het gezicht van je moeder in jou,
And like a perfume rare, en als een zeldzaam parfum
Her gentle spirit fills the air. vervult haar zachte geest de lucht.
My Barbara, my Barbara! Mijn Barbara, mijn Barbara!