Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Кто они?... Wie zijn zij?...
Быть может, шведы... Misschien zijn het Zweden...
Надо скрыться. Ik moet me verbergen.
Стой, Орлик, дай вздохнуть коням, Halt, Orlik, laat de paarden op adem komen,
Погоня след наш потеряла; de achtervolging is ons spoor kwijt;
Поотдохнём. Laat ons even uitrusten.
Поотдохнём, пан гетман. Laat ons even uitrusten, heer hetman.
Он гетманом зовёт меня. Hij noemt mij nog hetman.
Был гетман! А теперь... Ik wás een hetman! En nu...
Беглец бездомный, проклятой людьми изменник! een dakloze vluchteling, een door de mensen vervloekte verrader!
В единый день повержен я во прах In één enkele dag ben ik in het stof geworpen
Игрою случая, безумьем короля! door het spel van het toeval, door de waanzin van de koning!
Но, Боже! Где я? Maar, God! Waar ben ik?
О, судьба, судьба, O lot, lot,
Как ты караешь старого Мазепу, hoe straf je de oude Mazeppa,
Как издеваешься над ним жестоко! hoe wreed drijf je de spot met hem!
Знакомый голос! Een vertrouwde stem!
Друг иль враг беглец? Is deze vluchteling vriend of vijand?
Как! Ты, ты, Мазепа?... Wat! Jij, jij, Mazeppa?...
Святой невинности губитель, Verderver van heilige onschuld,
Узнал ли ты теперь обитель herken je nu het huis
И дом, весёлый прежде дом, en de woning, eens een vrolijke woning,
Где запустенье и мрак кругом? waar nu verlatenheid en duister heersen rondom?
Узнал ли ты приют укромный, herken je het afgelegen toevluchtsoord,
Где ангел мира обитал, waar een engel van vrede eens woonde,
И сад, куда ты ночью тёмной en de tuin, waarheen jij in de donkere nacht
Являлся к ней? naar haar toe kwam?
Узнал, узнал! Ik herken het, ik herken het!
Зачем меня коришь ты в яром гневе? Waarom verwijt je het mij in zo'n razende woede?
Чего, Андрей, ты хочешь от меня? Wat wil je van mij, Andrei?
Чего хочу? Хочу твоей я смерти! Wat ik wil? Ik wil jouw dood!
В бою кровавом, пылая местью, In bloedige strijd, brandend van wraak,
Искал я всюду тебя, Мазепа, overal heb ik je gezocht, Mazeppa,
Ты должен пасть, твой час настал! jij moet vallen, jouw uur is gekomen!
Андрей, почти мои седины! Andrei, heb eerbied voor mijn grijze haren!
О, предатель, ворон хищный! O verrader, jij roofvogel!
Почти в несчастии меня! Heb eerbied voor mij in mijn ellende!
Старик презренный, ненавистный! Verachtelijke oude man, gehate kerel!
Но если руку ты поднимешь, Maar als je je hand opheft,
То знай: не безоружен я! weet dan: ik ben niet ongewapend!
Святой невинности губитель! Verderver van heilige onschuld!
Андрей, почти мои седины, Andrei, heb eerbied voor mijn grijze haren,
Почти в несчастии меня, heb eerbied voor mij in mijn ellende,
Почти мои седины, heb eerbied voor mijn grijze haren,
Но если руку ты поднимешь, maar als je je hand tegen mij opheft,
То знай: не безоружен я, weet dan: ik ben niet ongewapend,
Не безоружен я! Ik ben niet ongewapend!
Голубки чистой соблазнитель! Verleider van een reine duif!
Кляни тот день, кляни тот час, Vervloek die dag, vervloek dat uur,
Когда ты взял её у нас! toen je haar van ons meenam!
Ответишь ты за преступленье, Je zult boeten voor je misdaad,
Сражу тебя без сожаленья, Ik zal je zonder medelijden neerslaan,
Умри ж, умри, и в лютый смерти миг sterf dan, sterf, en moge je in je wrede stervensuur
Да будешь проклят, злой старик! je vervloekt zijn, boosaardige oude man!