Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Эй, Орлик, где ты? Скорей сюда! Hé, Orlik, waar ben je? Snel, hierheen!
О, Боже! Что вижу! O God! Wat zie ik!
Иль это сон? Of is dit een droom?
Мария, ты ли? Ты ли? Maria, ben jij het? Ben jij het?
Ах, тише, тише... тише, друг! Сейчас Ach, zacht, zacht... zacht, lieve! Zojuist
Отец и мать глаза закрыли... deden vader en moeder hun ogen dicht...
Постой, постой! Услышать могут нас. Wacht, wacht! Ze zouden ons kunnen horen.
Мария! Бедная Мария! Maria! Arme Maria!
Опомнись! Боже, что, что с тобой, Kom tot jezelf! God, wat, wat is er met je,
Что с тобой? wat is er met je?
Послушай, хитрости какие, Luister, wat een listen,
Что за рассказ у них смешной! wat een grappig verhaal hebben ze!
Она за тайну мне сказала, Ze vertelde mij in vertrouwen,
Что умер бедный мой отец, dat mijn arme vader was gestorven,
И мне тихонько показала en stiekem liet ze me
Седую голову... Творец! een grijs hoofd zien... Schepper!
Куда бежать нам от злоречья? Waarheen moeten we vluchten voor de laster?
Подумай: эта голова Bedenk eens: dit hoofd
Была совсем не человечья, was helemaal geen mensenhoofd,
А волчья; видишь, какова, maar een wolvenhoofd; zie je wel hoe het was,
Чем обмануть меня хотела! waarmee ze me wou bedriegen!
Не стыдно ль ей? Schaamt ze zich niet?
Не стыдно ль ей меня терзать? Schaamt ze zich niet om mij te kwellen?
И для чего? Чтоб я не смела En waarvoor? Opdat ik niet zou durven
С тобой сегодня убежать! vandaag met jou weg te lopen!
Мария, бедная Мария, Maria, arme Maria,
Как страшен бред безумный твой! hoe vreselijk is je waanzinnige ijlen!
Опомнись, бедная Мария! Kom tot jezelf, arme Maria!
Я помню поле... праздник шумный.. Ik herinner me een veld... een luidruchtig feest..
И чернь, и мёртвые тела... en het gepeupel, en dode lichamen...
На праздник мать меня вела... Moeder bracht mij naar het feest...
Но где ж ты был, где ж ты был? Maar waar was je dan, waar was je dan?
Ах, где ж ты был? С тобою розно Ach, waar was je dan? Van jou gescheiden
Зачем в ночи скитаюсь я? waarom dwaal ik dan door de nacht?
Пойдём домой, скорей, уж поздно, Laten we naar huis gaan, snel, het is al laat,
Пойдём домой, пойдём скорей! Laten we naar huis gaan, laten we snel gaan!
Ах! Вижу, голова моя Ach! Ik merk het, mijn hoofd
Полна волнения пустого, is vol van loze onrust,
Я принимала за другого Ik hield je voor een ander,
Тебя, старик! Оставь меня! jou, oude man! Laat me met rust!
Твой взор насмешлив и ужасен, Je blik is spottend en afschuwelijk,
Ты безобразен, он прекрасен! jij bent afzichtelijk, hij is schoon!
В его глазах горит любовь, in zijn ogen brandt liefde,
В его речах такая нега! in zijn woorden ligt zo'n tederheid!
Его усы белее снега, zijn snor is witter dan sneeuw,
А на твоих застыла кровь! maar op de jouwe is bloed gestold!
Несчастная Мария! Ongelukkige Maria!
Бежим, бежим! Laten we vluchten, laten we vluchten!
Я слышу шум... подходят люди... Ik hoor lawaai... er komen mensen aan...
Погоня близко, поспешим, de achtervolging is dichtbij, laten we ons haasten,
Нам дорог каждый миг! elk ogenblik is ons kostbaar!
Но как же здесь её оставить? Maar hoe kunnen we haar hier achterlaten?
Возьмём её, возьмём с собой! Laten we haar meenemen, met ons mee!
Её? Безумную? Пан гетман, Haar? Die waanzinnige? Heer hetman,
Ты сам рассудка с ней лишился. je bent net als zij je verstand verloren.
Её? Её? Иль головы Haar? Haar? Of is zij je liever
Своей тебе она дороже? dan je eigen hoofd?
Идём, идём!... Kom, kom!...
Идём! Спешим! Kom! Haast je!
Идём! Kom!